Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika bashkëkohore Opinione dhe reagime Studime dhe hulumtime Kontakt
Hixhabi i studentes shkak për pranimin e Islamit nga një doktor shkence amerikan

Shkaku kryesor për pranimin e Islamit nga ana e një doktori amerikan ishte hixhabi i një studenteje amerikane, e cila mburrej me fenë e saj, mburrej me hixhabin e saj…

Bashkë me të, Islamin e kanë pranuar edhe tre doktorë tjerë të universitetit dhe katër studentë.
Shkak i drejtpërdrejtë i pranimit të Islamit nga këta shtatë persona ishte: HIXHABI – Veshja e gruas në Islam.
Nuk do ta zgjas shumë prezantimin për shkak të emocioneve por do ta transmetojë ashtu siç e rrëfeu vet doktori amerikan, i cili tani mban emrin e Pejgamberit [alejhiselam]. Quhet Muhammed Akwa.

Doktori fillon të na rrëfen tregimin e vet e thotë: “Para katër vitesh, në universitet u krijua një kaos, sepse në atë vit akademik ishte pranuar një studente amerikane muslimane, e cila vishte hixhab. Në mesin e profesorëve të saj, ishte një profesor fanatik dhe i cili e urrente shumë Islamin. Madje ishte në armiqësi edhe me të gjithë ata që nuk sulmonin Islamin. Nëse këtë e kuptojmë atëherë armiqësia e tij ndaj atyre që përqafojnë dhe kryejnë ritet e tij është e hapur dhe shumëfish më e madhe. Cdoherë që i jepej mundësia, shfrytëzonte rastin dhe para saj përqeshte Islamin. Zhvillonte luftë të dhunshme ndaj saj. Kur ajo diskutonte e qetë me të, atij vetëm sa i shtohej urrejtja ndaj saj kështu që filloi ta luftonte me një metodë tjetër, duke ia pakësuar poenët, duke i dhënë punime seminarike shumë të vështira dhe kërcënime për rezultatin përfundimtar. Kur e gjora nuk gjeti rrugëdalje prej padrejtësive të këtij “profesori”, iu ankua rektorit të universitetit, që t’i bëj një çare.

Administrata e universitetit kishte vendosur që të mbaj një mbledhje me profesorin dhe me studenten muslimane, që t’i dëgjoj ankesat e të dyve. Kur erdhi koha e takimit, prezantuan shumica e strukturës mësimdhënëse. Ishim shumë të interesuar të prezantonim në këtë tryeze të rrumbullakët, e cila konsiderohet e para e llojit të vet në universitetin tonë. Filloi mbledhja dhe vajza shprehu para të gjithëve ankesën e saj se profesori në fjalë urrente fenë e saj dhe mu për këtë, ai nuk është duke përfillur të drejtat e saja shkencore. Këtë e argumentoi me shumë shembuj të përditshmërisë së saj me atë profesor. Ajo kërkoi nga ne që të dëgjonim mendimet e disa studentëve, të cilët janë kolegë të saj. Në mesin e tyre (studentëve) kishte që u shprehen butë ndaj saj, dëshmuan për të dhe se dallimi në fe nuk i pengonte të flisnin mirë për të.

Ndërsa profesori pas fjalës së studentes myslimane filloi ta mbronte veten e tij. Vazhdoi të fliste derisa filloi të thellohej në bisedë duke sharë dhe fyer Islamin. U ngrit vajza dhe filloi te mbronte fenë e saj me shumë njohuri dhe argumente. Të folurit e saj kishte aq fuqi sa te gjithë neve na tërhoqi për ta dëgjuar, madje në disa raste e ndërprenim për ndonjë sqarim. Kur doktori (profesori) na pa se ne ishim të interesuar në dëgjim dhe diskutim, e lëshoi sallën dhe doli. Ai u shqetësua për shkak të interesimit dhe reagimeve tona kështu që shkoi ai dhe ata, që mendonin se kjo temë nuk zgjon asfare interesimi për ta.

E them me plot bindje se ne, një grup profesorësh, përcillnim me vëmendje bisedën ndërsa në fund të saj, vajza u ngrit dhe na shpërndau nga dy fletë, të titulluara “Cfarë do të thotë Islami për mua!” , ku kishte cekur motivet, të cilat e kishin shtyrë ta pranonte Islamin. Pastaj sqaroi rëndësinë dhe gjurmët e hixhabit. Sqaroi ndjenjat e saja të thella brenda kësaj veshje dhe këtij hixhabi, me të cilin mbulon kokën (flokët), dhe i cili ia shkaktoi tërë këto probleme.

Qëndrimi i saj ishte i fortë por mbledhja nuk përfundoi me asfare vendimi për asnjërën palë. Ajo tha se po e mbron të drejtën e saj, po lufton për hire të saj, dhe u ankua se në rast se nuk korrë sukses të favorshëm, do t’i shtojë përpjekjet për të drejtën e saj, edhe nëse detyrohet që për disa kohë ta shtyjë shkollimin.

Vërtet, qëndrimi i saj ishte qëndrim, dhe ne, anëtarët e këshillit mësimdhënës, nuk e kishim pritur këtë nivel të vendosmërisë së kësaj studenteje për mbrojtjen e parimeve të saja.

Zyrtarisht, e anashkaluam rezistencën e kësaj femre, por, sa më përket mua, filloi një luftë e brendshme për ndërrimin e fesë. Më hyri Islami në gjak, dhe çdo gjë që njihja rreth Islamit ma bënte edhe më të dashur dhe më nxiste ta përqafoja kështu që pas disa muajve e shpalla Islamin tim, duke më pasuar një doktor, pastaj tjetri e pas tij edhe katër studente po në këtë vit.
Ja kështu, brenda një kohe të shkurtër u bëmë një grup, që derdhim mund dhe energji për prezantimin e Islamit dhe ftimin në të. Tani janë disa njerëz, të cilët janë duke u menduar rreth kësaj Islamit dhe se shpejti inshaAllah (nëse do Allahu) do të përhapët lajmi në universitet për pranimin e Islamit nga ana e tyre.

Falënderimi i takon Allahut te Vetëm!

Burimi: Gazeta ‘El-Ittihad el-Imaratijje’, cituar sipas: http://www.twbh.com

Përshtati në shqip: Sedat Gani Islami
27-8-2005, e shtunë
Brunei Darussalam


VIDEOS / YOUTUBE
Devotshmeria synim kryesor i agjerimit Vlera e kohes Monumente besimi ne agjerim Edukimi seksual i femijeve
AUDIO / FOTO

Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika
bashkëkohore
Opinione dhe
reagime
Studime dhe
hulumtime
Kontakt
  Akide Video Libra Ramazani   Opinione Fetare  
  Islam Audio Recensione librash Haxhi   Reagime Shkencore  
  Tefsir Foto            
  Hadith              
  Dave              
  Histori islame              
  Orientalizem              
  Kulture dhe civilizim              
  Avancim personal              
  Hutbe              
  Tregime              

Të gjitha të drejtat e rezervuara - 2013