Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika bashkëkohore Opinione dhe reagime Studime dhe hulumtime Kontakt
  Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

 

Thirrjeve të autoriteteve për të qëndruar në shtëpi jo të gjithë i janë përgjigjur sa duhet. Tashmë na është bërë e qartë se mbrojtja nga virusi varet prej nesh: nëse i përmbahemi udhëzimeve për pastërti dhe qëndrim në shtëpi, mund ta kalojmë këtë sfidë me më pak pasoja. Ndryshe, shpërfillja e udhëzimeve duke mos u kujdesur për pastërtinë dhe duke dalë jashtë shtëpisë mund të na kushtojë shumë, jo si individë, por si shoqëri. Virusi mjafton ta godet një njeri e më pas të përhapet.

Këtë çështje pata dëshirë ta trajtojë edhe nga ana fetare. Dëmtimi i të tjerëve duke dëmtuar të tjerët më pas konsiderohet shpërfillje edhe e porosive fetare. Qëndrimi në shtëpi dhe largimi nga çdo gjë që mund t’i dëmtojë të tjerët është këshillë profetike. Madje, ajo trajtohet në një formë tejet interesante. Besimtari me etikë dhe moral të këtillë konsiderohet prej atyre që japin lëmoshë për vetveten.

Në hadithin e shënuar n koleksionet e Buhariut (2518) dhe Muslimi (84, teksti është i Muslimit) qëndron se Ebu Dherri r.a., e paskësh pyetur Muhammedin a.s.:

Cila vepër është më e mira?

Tha: Besimi në Allahun dhe xhihadi në rrugën e Tij!

Cilët skllevër janë më të mirët (për tu liruar)?

Tha: Ata që kanë çmimin më të shtrenjtë dhe që kanë vlerën më të madhe tek pronarët e tyre?

Po çfarë nëse nuk kam mundësi ta bëj këtë?- e pyeta.

Tha: Atëherë ndihmo një zejtar ose puno për dikë që nuk di të punojë!

O i Dërguari i Allahut, po çfarë nëse nuk kam mundësi për disa punë?- e pyeta.

Tha:  

تَكُفُّ شَرَّكَ عَنِ النَّاسِ فإنَّها صَدَقَةٌ مِنْكَ علَى نَفْسِكَ

Mos ju bëj keq njerëzve sepse kjo është lëmoshë e jotja për veten tënde.”

Pra, pamundësia për të bërë mirë, kërkon detyrimisht shmangien e çfarëdo veprimi që mund t’i dëmtojë njerëzit. Braktisja e të keqes të këtë hadith, siç kanë thënë dijetarët, nënkupton çdo të keqe fjalë apo vepër qoftë.

Përkthyer me gjuhën e gjendjes aktuale: Nëse nuk je jashtë në detyrë për të shëruar të prekurit ose për të kontribuar në parandalimin e kësaj sëmundje, atëherë kursejnë njerëzit nga të këqijat: mos dil, sepse dalja nuk të dëmton vetëm ty por edhe të tjerët.    

Siç kanë shpjeguar dijetarët, kjo është më e pakta që mund të bëjmë për shoqërinë, pra t’i kursejmë nga dëmtimi. Ndryshe, nëse i dëmton njerëzit, atëherë ti ngarkohesh me mëkate, dhe kështu e dëmton edhe veten tënde.

Allahu xh.sh., na mundësoftë ta kalojmë bashkërisht lehtë e më lehtë këtë fatkeqësi!

  PËRGJEGJËSIA INDIVIDUALE DHE KOLEKTIVE NË EDUKIMIN E FËMIJËVE
HYRJE Edukimi i fëmijëve është bërë një temë e cila duhet trajtohet me prioritet për arsye të shumta. Jo thjesht përgjegjësia që kemi individualisht si prindër por edhe si shoqëri. Fenomenet negative në mesin e fëmijëve janë duke u shtuar dita-ditës dhe në qoftë se ne nuk organizohemi në nivel shoqëror për t’i luftuar ato, atëherë të gjithë ne, në një ose formë tjetër, do t’i vuajmë pasojat e tyre, për shkak të shpërfilljes së përgjegjësisë. Së këndejmi, hutbeja që do ta mbajmë sot vjen me mesazhin për tu kujdesur për edukimin e fëmijëve tanë, si një “marsh” kundër këtyre fenomeneve që po prekin fëmijët tanë, por edhe me thirrjen për institucionet tona që të bashkërendojmë forcat për të shpëtuar fëmijët tanë nga dukuritë negative. FËMIJËT STOLI E KËSAJ JETE Dashuria për fëmijët është natyrshmëri tek njeriu. Secili njeri dëshiron të ketë fëmijë. Fëmijët janë gëzim dhe kënaqësi, janë stoli e jetës së kësaj bote (Kur’ani: Kehf, 46). Kjo ka bërë që edhe të Dërguarit e Allahut (paqja qoftë mbi ta!) të shfaqin dëshirë e dashuri për fëmijët. Pejgamberi Zekerija a.s., qe lutur: ﴿ وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ﴾‏ “(Përkujto) Edhe Zekirijanë kur e luti Zotin e vet: "Zoti im, mos më lë të vetmuar se Ti je më i miri trashëgues (pas çdokujt).” [Kur’ani: Enbija, 89] EDUKIMI I FËMIJËVE KËRKESË DHE DETYRIM HYJNOR Por, feja, krahas kësaj, ka kërkuar që fëmijët të jenë edhe përgjegjësi. Nëse fëmijët janë dhuratë, atëherë përkujdesja për këtë dhuratë është detyrë e secilit prind. Kjo edhe për shkak të rolit të pazëvendësueshëm që ka prindi në edukimin e fëmijës së vet. Roli i prindit, siç na mëson Pejgamberi Muhammed a.s., është vendimtar në përcaktimin e rrugës së fëmijës se çfarë rruge do ta trasojë . Pra, konstruktin moral të fëmijëve e dizajnojnë prindërit. Bazuar në këtë, Kur’ani na urdhëron që të kujdesemi për familjen: ﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ﴾‏ “O ju që besuat, ruajeni veten dhe familjen tuaj prej një zjarri, lëndë djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët...” [Kur’ani: Tahrim, 6] Këtë përgjegjësi në edukimin e fëmijëve na e kujton edhe Pejgamberi Muhammed a.s., i cili thotë: “Të gjithë ju jeni kujdestarë dhe të gjithë ju do të përgjigjeni për ata që kanë qenë në përgjegjësinë tuaj.” [Hadithin e shënojnë Buhariu dhe Muslimi] Disa dijetarë, duke dashur të na kujtojnë obligimin e madh që kemi ndaj edukimit të fëmijëve, kanë thënë se Allahu do ta pyes në Ditën e Kiametit prindin për fëmijën para se ta pyes fëmijën për prindin. BASHKËPUNIMI NDËRINSTITUCIONAL PËR EDUKIMIN E FËMIJËVE Edukimi i fëmijëve nuk është thjesht përgjegjësi e prindërve. Është përgjegjësi edhe e shoqërisë, respektivisht institucioneve tona edukativo-arsimore. Fakti se kaq shumë dukuri negative ka kohëve të fundit në mesin e fëmijëve duhet të na alarmojë të gjithëve, duhet të na vë në lëvizje të gjithëve, duhet të na bëjë bashkë që të gjejmë zgjidhjet më të mira për këto dhe problemet e ngjashme që për bazë kanë edukimin. E kemi thënë sa e sa herë dhe nuk do të reshtim së thëni se zgjidhja më e mirë është edukimi fetar. Asgjë nuk mund ta zëvendësojë edukimin fetar ndërsa edukimi fetar i zëvendëson të gjitha. Çdo vonim në aprovimin e edukimit fetar në shkolla është me pasoja. Ndaj, le të jetë kjo një thirrje për institucionet tona qeverisëse që ta marrin në konsideratë futjen e lëndës fetare në shkolla. Le të jetë ky një marsh i yni kundër këtyre dukurive negative që po prekin fëmijët tanë!
  HUTBEJA E FITËR BAJRAMIT 2021
[Besimtarë të nderuar!] Sot po ndahemi nga një mik i shtrenjtë, nga një mysafir i çmuar, me të cilin për tridhjetë ditë me radhë ndoqëm një kurs ndryshimi shpirtëror, moral e fizik. Një kurs vetëdijesimi i cili na aftëson për jetë më të mirë shpirtërore, për sjellje më të mira me të tjerët, për kujdes më të madh ndaj shëndetit. Nga kjo perspektivë, ndarja me këtë mik është moment që na shkakton emocione të përziera: mërzitemi pse ndahemi prej tij, gëzohemi për përfundimin e tij me sukses, sepse kështu na mëson Allahu xh.sh., dhe i Dërguari i Tij. ﴿ قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴾‏ “Thuaj: “Me dhuntinë e Allahut dhe mëshirën e Tij – vetëm me këto le të gëzohen! Kjo është më mirë se ajo që grumbullojnë ata”.” [Junus: 58] Pra, sot i gëzohemi adhurimit, i gëzohemi përfundimit me sukses të një detyrimi madhështor fetar siç është agjërimi. Pejgamberi a.s., na ka treguar se ky moment është moment gëzimi për ne: “...Agjëruesi ka dy gëzime: gëzim kur të bëjë iftar (bajram) dhe gëzim kur ta takojë Allahun xh.sh....” [Buhariu: 1904; Muslimi: 1151.] [Të nderuar vëllezër besimtarë!] Ky është bajrami i parë që e falim që nga koha kur është shfaqur covidi-19. Vitin e kaluar, as bajramin e Ramazanit dhe as atë të Kurbanit, nuk patëm mundësi t’i falim në xhami. Sot, kur ndihemi pak më të lirë dhe na është dhënë mundësia të takohemi bashkë në xhami për ta falur këtë bajram, në radhë të parë duhet të shprehim falënderimin dhe konsideratën tonë për Allahun xh.sh., e pastaj për të gjithë ata që në një ose mënyrë tjetër kanë punuar dhe po punojnë që t’i kthehemi normalitetit sa më parë. [Të nderuar besimtarë!] Në çdo fatkeqësi fshihen mësime e urtësi. Kështu qëndron puna edhe me pandeminë covid-19. Ajo na ka dhënë mësime të mëdha dhe shumë të rëndësishme. Në radhë të parë na ka dhënë mësimin e shpresës, mësimin se pas vështirësisë vjen lehtësimi. Allahu xh.sh., thotë: ‎﴿ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ‎﴿٥﴾‏ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ‎ ﴾‏ “E, me të vërtetë, me vështirësi – arrihet në lehtësi, (5) me të vërtetë, me vështirësi – arrihet në lehtësi (lumturi)!” [Sherh: 5-6] Ishim të mbyllur totalisht, të shkëputur fizikisht nga njëri me tjetrin, me frikë e pasiguri, ndërsa sot kemi filluar ta shohim dritën në fund të tunelit më qartë se kurrë më parë. Fundi i kësaj pandemie me lejen e Allahut do të jetë shpejtë sepse kështu është ligji i Zotit ose thënë më mirë mëshira e Tij me ne! Pandemia na ka konfirmuar praktikisht një dimension të fesë, atë të bashkëveprimit të saj me ne dhe jetën tonë pavarësisht gjendjes a rrethanave. Në fakt është dhe dimension i madhështisë së kësaj feje, e cila nuk është e mbyllur, e ngurtë, por e gjallë, e lehtë, fe e cila na ofron zgjidhje për çdo problem të jetës sonë. ‎﴿ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ ۚ ﴾‏ “...dhe nuk ju ka bërë juve në fe kurrfarë vështirësie...” [Haxh: 78] Nëse na janë mbyllur xhamitë, e tërë toka e Allahut është xhami, kudo që falemi, e kemi kryer obligimin. Nëse na është pamundësuar falja në xhemat, jemi falur në shtëpi, sepse Allahu nuk e ngarkon robin përtej mundësive dhe se prej nesh kërkon të veprojmë vetëm aq sa kemi mundësi. Allahu xh.sh., thotë: ﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ ﴾ “Prandaj frikësojuni Allahut sa të mundeni,...” [Tegabun: 16] Siç kanë shpjeguar dijetarët myslimanë, Allahu xh.sh., zbatimin e urdhrave të Tij dhe shmangien nga ndalesat e ka lidhur me mundësi. Ky ajet na mëson se çdo detyrim që njeriu nuk mund ta përmbushë për shkak të pamundësisë bie. Njeriu e kryen atë që ka mundësi, siç na ka mësuar Pejgamberi a.s.: “Kur t’iu urdhërojë me diç, kryejeni sa të keni mundësi!” Mësim tjetër që kemi marrë nga pandemia është nevoja për njëri-tjetrin, respektivisht solidariteti moral dhe material ndërmjet nesh. Ky mësim në Ramazan vetëm sa është formësuar dhe përsosur. Besimtarët janë sikur një trup i cili funksionon si tërësi. Nëse një gjymtyrë e këtij trupi lëngon, lëngon i tërë trupi. Me fjalë tjera, mirëqenia dhe harmonia shoqërore arrihen vetëm atëherë kur ne, si pjesëtarë të kësaj shoqërie, shndërrohemi në një trup të vetëm, ia duam njëri-tjetrit atë që duam për vete dhe e urrejmë për njëri-tjetrin atë që e urrejmë për vete. “Besimtari për besimtarin është pasqyrë!” – thoshte Pejgamberi Muhammed a.s. Por jo vetëm solidariteti është mësim shoqëror që marrim nga pandemia. Është dhe kuptimi i lirisë së shprehjes dhe veprimit. Pandemia na ka mësuar se ndonjëherë liria e ndonjë individi mund të përbëjë rrezik për shoqërinë mbarë. Është pra ai kuptimi sipas të cilit e drejta e dikujt për të vepruar mbaron atje ku cenohet e drejta e tjetrit. Së këndejmi, pandemia është thirrje për tu kujdesur për interesin shoqëror, për mirëqenien e përgjithshme, për kolektivin, ndryshe, të gjithë mund të jemi viktima të kësaj “lirie.” Pejgamberi Muhammed a.s., e ka shpjeguar shumë bukur këtë çështje në një prej haditheve të tij, në të cilin, në formë figurative na tregon se sa rrezik të madh shoqëror paraqet lënia e njerëzve për të vepruar si të duan. Nu’man bin Beshiri r.a., përcjell se Pejgamberi a.s. ka thënë: “Shembulli i atij njeriu që nuk shkel urdhrat e Allahut në krahasim me ata që i cenojnë ato, është si shembulli i atyre të cilët hodhën short për vendet e tyre në anije: disa zunë vendet lart dhe disa zunë vendet poshtë. Kur këta të dytët (që ishin poshtë) kishin nevojë për ujë, duhet që të ngjiteshin lart për të sjellë ujë (dhe kjo i shqetësonte të tjerët), kështu që (menduan dhe) thanë: 'Të hapim një vrimë këtu në pjesën tonë të anijes (dhe të marrim ujë) duke mos i shqetësuar ata që janë sipër/ Kësisoj pra, në qoftë se njerëzit e pjesës së sipërme do t'i linin ata poshtë të lirë të bënin atë që donin, atëherë të gjithë do të shuheshin duke u mbytur, por, në qoftë se do t'i ndalonin ata, atëherë të dyja palët do të shpëtonin.” [Buhariu, 2493] [Të dashur dhe të respektuar besimtarë] Fakti se njeriu është shoqëror nga vet natyra nënkupton që jeta shoqërore duhet të udhëhiqet sipas një rendi dhe një ligji. Respektimi i ligjit nënkupton jetë dhe siguri për të gjithë. Ndryshe, pasojat mund t’i vuajmë të gjithë. Më lejoni të shprehem drejtpërdrejtë, respektimi i masave të parapara nga autoritetet tona duhet të vazhdojë, sepse vetëm kështu mund ta tejkalojmë këtë pandemi me sa më pak pasoja. Për fund, më lejoni që në emrin tim personal dhe në emër të Këshillit të Bashkësisë Islame në Vushtrri t’iu urojë festën e Fitër Bajramit, me lutjen që Zoti këtë festë ta shndërrojë në gëzim e lumturi për të gjithë ne. Festofshim bajramet tjerë të lirë në shëndet, mirëqenie e begati!
  ÇELËSI I SUKSESIT NË DHJETË NETËT E FUNDIT TË RAMAZANIT
Gjërat, parimisht, vlerësohen sipas përmbylljes dhe shpërblimi për punën arrihet vetëm nëse e mbaron atë. Ose thënë më saktë, fitorja arrihet vetëm nëse vullneti dhe forca ruhen për në fund. Sa më afër fundit, aq më shumë mund duhet të japim, ngjashëm me një atlet që kur ta sheh vijën e finishit, jep çdo gjë nga vetja që të fitojë. Ajo që e prisnim që nga nata e parë e Ramazanit, Nata e Kadrit, tani është më afër se kurrë më parë, por, është lënë sekrete, siç lihen disa vepra madhështore, që të angazhohemi në çdo çast të këtyre dhjetë netëve për të evituar kështu humbjen e saj. Që tani po të them, mos u merr me shenja të kësaj nate, sepse mund ta humbasësh. Kur ta kuptosh shenjën, nata mund të ketë ikur. Mos harro, që nga sonte Nata e Kadrit mund të jetë në çdo natë. Sa i pafat do të ishte ai atlet që do të hiqte dorë nga gara kur vija e finishit duket më shumë se kurdo më parë. Asnjëherë nuk kemi qenë më pranë thesareve të Zotit se tani. Sa i privuar do të ishte ai besimtar që, tani kur në çdo moment mund të gjejë thesarin e mëshirës dhe faljes, do të hiqte dorë nga kërkimi. I privuar do të ishte edhe ai që mendon se në këtë pjesën e fundit të garës duhet vetëm në fund fare të nxitojë më shumë. I Dërguari i Allahut, paqja qoftë mbi të!, në dhjetëshin e fundit angazhohej më shumë se në ditët tjera. Këtë rrugë nuk e përshkonte vetëm. Ishte bashkë edhe me familjen. Kështu fitues nuk është vetëm individi por familja mbarë. O Allah, Ti je Falës, e do faljen, më fal mua, familjen time, popullin tim dhe mbarë myslimanët!
  TRE RREGULLA PËR FE DHE DYNJA

Përputhja ndërmjet shpirtërores dhe materiales jo rrallë bëhet problematike për shkak të pozicionimit në pole ekstreme të koncepteve. Disa konsiderojnë se mjafton të lutesh e t’i mbështetesh Allahut për plotësimin e çdo gjëje derisa të tjerë konsiderojnë se këto nuk kanë asnjë dobi nëse ti nuk angazhohesh dhe nuk punon. Që të dyja qëndrimet janë të gabuara dhe larg nga koncepti kur’anor dhe profetik.

Në vazhdim do të trajtohen duaja, tevekkuli dhe angazhimi si tre gjëra që na duhen për çështje të fesë dhe të dynjasë.

1.

Duaja

Kjo nënkupton ta lusësh Allahun për çdo gjë, respektivisht për lehtësimin e çdo gjëje për të cilën ke nevojë, për arsye se duaja është adhurim dhe afrim tek Allahu xh.sh., është kërkim i ndihmës prej Atij në dorën e të Cilit është çdo gjë. Allahu xh.sh., thotë:

﴿ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴾

Zoti juaj, ka thënë: “Më thirrni Mua (më adhuroni), Unë do t’ju përgjigjem (shpërblejë)! Me të vërtetë, ata që bëjnë mendjemadhësi e nuk duan të më adhurojnë – do të hyjnë të poshtëruar në skëterrë.” [Gafir: 60]

Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Duaja është ibadet.[1]

Robi duhet ta lut Allahun për çdo gjë që ka nevojë, e madhe apo e vogël qoftë. Ibën Rexhebi ka thënë: “Disa nga të parët e lusnin Allahun xh.sh., në namaz për të gjitha nevojat që kishin, madje edhe për kripën e brumit, e edhe për ushqimin e kafshës.[2]

  • Tevekkuli

    Tevekkuli ose mbështetja në Allahun xh.sh., duhet të jetë për të gjitha çështjet dhe punët, që Allahu të na i lehtësojë dhe mundësojë ato. Allahu xh.sh., thotë:

    ﴿ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ﴾

    “…E, kush ia ka frikën Allahut, Ai ia lehtëson çështjen atij.” [Talak: 3]

    Ndër definicionet dhe përkufizimet më të bukura dhe më përmbledhëse që i janë bërë tevekkulit është ai që ka bërë hoxha Muhammed bin Salih el-Uthejmin, i cili ka thënë. “Tevekkuli është mbështetja e sinqertë në Allahun e madhëruar për përfitimin e të mirave dhe largimin e të këqijave, duke ndërmarrë më parë të gjitha shkaqet që Allahu i ka urdhëruar.[3]

    3.

    Puna / shkaqet

    Siç pamë në definicionin e tevekkulit, mbështetja nuk realizohet plotësisht nëse robi më parë nuk ndërmerr shkaqet, respektivisht nuk angazhohet personalisht për ta realizuar punën për të cilën lutet e kërkon ndihmë. Kjo është ajo që kërkon feja prej nesh. Pejgamberi ﷺ edhe pse kishte mbështetjen më të madhe në Allahun xh.sh., ndërmerrte shkaqet, angazhohej, punonte, e madje në luftëra vishte edhe parzmoret për tu mbrojtur nga armiku.

    Kur’ani na ka sjellë shembullin e Merjemes, përveç shembujve tjerë, se si duhet angazhuar madje edhe në rastet më të vështira qoftë edhe simbolikisht. Merjemja, e cila po bëhej gati ta lindte Isanë a.s., u urdhëruar ta shkundte trungun e hurmës, gjë që, si punë fizike, iu vjen rëndë edhe meshkujve, që simbolikisht të dihej se qe angazhuar.

    ﴿ وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ﴾

    Shkunde trungun e palmës, e do të pikin mbi ty hurmat e freskëta.” [Merjem: 25]

    Dijetari i madh, Shenkiti, duke komentuar këtë ajet ka thënë: “Allahu i madhëruar ka mundësi që t’i bënte hurmat të binin edhe pa e shkundur Merjemja trungun fare por e ka urdhëruar që t’i ndërmerr shkaqet e rënies së hurmave, pra ta shkund trungun. [4]

    Përfundim

    • Duaja është kërkim i ndihmës prej Allahut që askush dhe asgjë nuk mund ta sfidojë atë;
    • Tevekkuli është lidhja e zemrës për Allahun në dorën e të Cilit është çdo gjë,
    • Puna dhe angazhimi është përfillja e urdhrave të Allahut për realizimin e çështjeve të caktuara.

     

    Mbështetur në: Jazin Ganim “El-kavaid eth-thelathe fi muzaveleti umuri ed-dini ve ed-dunja” http://www.saaid.net/rasael/979.htm

    ——————————————————————-

    [1] Hadithin e shënojnë Ebu Davudi, Tirmidhiu dhe të tjerë.

    [2] Xhamiu el-ulum ve el-hikem, 1/225.

    [3] Mexhmu el-fetava ve err-rresail, 1/106.

    [4] Adva el-bejan, 4/183.

    VIDEOS / YOUTUBE
    Tre gjera per jete te lumtur Tri mekatet qe rrezikojne besimin Qe te na duan Allahu dhe i Derguari i Tij Tri aminet
    AUDIO / FOTO

    Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika
    bashkëkohore
    Opinione dhe
    reagime
    Studime dhe
    hulumtime
    Kontakt
      Akide Video Libra Ramazani   Opinione Fetare  
      Islam Audio Recensione librash Haxhi   Reagime Shkencore  
      Tefsir Foto            
      Hadith              
      Dave              
      Histori islame              
      Orientalizem              
      Kulture dhe civilizim              
      Avancim personal              
      Hutbe              
      Tregime              

    Të gjitha të drejtat e rezervuara - 2013