Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika bashkëkohore Opinione dhe reagime Studime dhe hulumtime Kontakt
  Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

 

Thirrjeve të autoriteteve për të qëndruar në shtëpi jo të gjithë i janë përgjigjur sa duhet. Tashmë na është bërë e qartë se mbrojtja nga virusi varet prej nesh: nëse i përmbahemi udhëzimeve për pastërti dhe qëndrim në shtëpi, mund ta kalojmë këtë sfidë me më pak pasoja. Ndryshe, shpërfillja e udhëzimeve duke mos u kujdesur për pastërtinë dhe duke dalë jashtë shtëpisë mund të na kushtojë shumë, jo si individë, por si shoqëri. Virusi mjafton ta godet një njeri e më pas të përhapet.

Këtë çështje pata dëshirë ta trajtojë edhe nga ana fetare. Dëmtimi i të tjerëve duke dëmtuar të tjerët më pas konsiderohet shpërfillje edhe e porosive fetare. Qëndrimi në shtëpi dhe largimi nga çdo gjë që mund t’i dëmtojë të tjerët është këshillë profetike. Madje, ajo trajtohet në një formë tejet interesante. Besimtari me etikë dhe moral të këtillë konsiderohet prej atyre që japin lëmoshë për vetveten.

Në hadithin e shënuar n koleksionet e Buhariut (2518) dhe Muslimi (84, teksti është i Muslimit) qëndron se Ebu Dherri r.a., e paskësh pyetur Muhammedin a.s.:

Cila vepër është më e mira?

Tha: Besimi në Allahun dhe xhihadi në rrugën e Tij!

Cilët skllevër janë më të mirët (për tu liruar)?

Tha: Ata që kanë çmimin më të shtrenjtë dhe që kanë vlerën më të madhe tek pronarët e tyre?

Po çfarë nëse nuk kam mundësi ta bëj këtë?- e pyeta.

Tha: Atëherë ndihmo një zejtar ose puno për dikë që nuk di të punojë!

O i Dërguari i Allahut, po çfarë nëse nuk kam mundësi për disa punë?- e pyeta.

Tha:  

تَكُفُّ شَرَّكَ عَنِ النَّاسِ فإنَّها صَدَقَةٌ مِنْكَ علَى نَفْسِكَ

Mos ju bëj keq njerëzve sepse kjo është lëmoshë e jotja për veten tënde.”

Pra, pamundësia për të bërë mirë, kërkon detyrimisht shmangien e çfarëdo veprimi që mund t’i dëmtojë njerëzit. Braktisja e të keqes të këtë hadith, siç kanë thënë dijetarët, nënkupton çdo të keqe fjalë apo vepër qoftë.

Përkthyer me gjuhën e gjendjes aktuale: Nëse nuk je jashtë në detyrë për të shëruar të prekurit ose për të kontribuar në parandalimin e kësaj sëmundje, atëherë kursejnë njerëzit nga të këqijat: mos dil, sepse dalja nuk të dëmton vetëm ty por edhe të tjerët.    

Siç kanë shpjeguar dijetarët, kjo është më e pakta që mund të bëjmë për shoqërinë, pra t’i kursejmë nga dëmtimi. Ndryshe, nëse i dëmton njerëzit, atëherë ti ngarkohesh me mëkate, dhe kështu e dëmton edhe veten tënde.

Allahu xh.sh., na mundësoftë ta kalojmë bashkërisht lehtë e më lehtë këtë fatkeqësi!

  ÇELËSI I SUKSESIT NË DHJETË NETËT E FUNDIT TË RAMAZANIT
Gjërat, parimisht, vlerësohen sipas përmbylljes dhe shpërblimi për punën arrihet vetëm nëse e mbaron atë. Ose thënë më saktë, fitorja arrihet vetëm nëse vullneti dhe forca ruhen për në fund. Sa më afër fundit, aq më shumë mund duhet të japim, ngjashëm me një atlet që kur ta sheh vijën e finishit, jep çdo gjë nga vetja që të fitojë. Ajo që e prisnim që nga nata e parë e Ramazanit, Nata e Kadrit, tani është më afër se kurrë më parë, por, është lënë sekrete, siç lihen disa vepra madhështore, që të angazhohemi në çdo çast të këtyre dhjetë netëve për të evituar kështu humbjen e saj. Që tani po të them, mos u merr me shenja të kësaj nate, sepse mund ta humbasësh. Kur ta kuptosh shenjën, nata mund të ketë ikur. Mos harro, që nga sonte Nata e Kadrit mund të jetë në çdo natë. Sa i pafat do të ishte ai atlet që do të hiqte dorë nga gara kur vija e finishit duket më shumë se kurdo më parë. Asnjëherë nuk kemi qenë më pranë thesareve të Zotit se tani. Sa i privuar do të ishte ai besimtar që, tani kur në çdo moment mund të gjejë thesarin e mëshirës dhe faljes, do të hiqte dorë nga kërkimi. I privuar do të ishte edhe ai që mendon se në këtë pjesën e fundit të garës duhet vetëm në fund fare të nxitojë më shumë. I Dërguari i Allahut, paqja qoftë mbi të!, në dhjetëshin e fundit angazhohej më shumë se në ditët tjera. Këtë rrugë nuk e përshkonte vetëm. Ishte bashkë edhe me familjen. Kështu fitues nuk është vetëm individi por familja mbarë. O Allah, Ti je Falës, e do faljen, më fal mua, familjen time, popullin tim dhe mbarë myslimanët!
  TRE RREGULLA PËR FE DHE DYNJA

Përputhja ndërmjet shpirtërores dhe materiales jo rrallë bëhet problematike për shkak të pozicionimit në pole ekstreme të koncepteve. Disa konsiderojnë se mjafton të lutesh e t’i mbështetesh Allahut për plotësimin e çdo gjëje derisa të tjerë konsiderojnë se këto nuk kanë asnjë dobi nëse ti nuk angazhohesh dhe nuk punon. Që të dyja qëndrimet janë të gabuara dhe larg nga koncepti kur’anor dhe profetik.

Në vazhdim do të trajtohen duaja, tevekkuli dhe angazhimi si tre gjëra që na duhen për çështje të fesë dhe të dynjasë.

1.

Duaja

Kjo nënkupton ta lusësh Allahun për çdo gjë, respektivisht për lehtësimin e çdo gjëje për të cilën ke nevojë, për arsye se duaja është adhurim dhe afrim tek Allahu xh.sh., është kërkim i ndihmës prej Atij në dorën e të Cilit është çdo gjë. Allahu xh.sh., thotë:

﴿ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴾

Zoti juaj, ka thënë: “Më thirrni Mua (më adhuroni), Unë do t’ju përgjigjem (shpërblejë)! Me të vërtetë, ata që bëjnë mendjemadhësi e nuk duan të më adhurojnë – do të hyjnë të poshtëruar në skëterrë.” [Gafir: 60]

Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Duaja është ibadet.[1]

Robi duhet ta lut Allahun për çdo gjë që ka nevojë, e madhe apo e vogël qoftë. Ibën Rexhebi ka thënë: “Disa nga të parët e lusnin Allahun xh.sh., në namaz për të gjitha nevojat që kishin, madje edhe për kripën e brumit, e edhe për ushqimin e kafshës.[2]

  • Tevekkuli

    Tevekkuli ose mbështetja në Allahun xh.sh., duhet të jetë për të gjitha çështjet dhe punët, që Allahu të na i lehtësojë dhe mundësojë ato. Allahu xh.sh., thotë:

    ﴿ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ﴾

    “…E, kush ia ka frikën Allahut, Ai ia lehtëson çështjen atij.” [Talak: 3]

    Ndër definicionet dhe përkufizimet më të bukura dhe më përmbledhëse që i janë bërë tevekkulit është ai që ka bërë hoxha Muhammed bin Salih el-Uthejmin, i cili ka thënë. “Tevekkuli është mbështetja e sinqertë në Allahun e madhëruar për përfitimin e të mirave dhe largimin e të këqijave, duke ndërmarrë më parë të gjitha shkaqet që Allahu i ka urdhëruar.[3]

    3.

    Puna / shkaqet

    Siç pamë në definicionin e tevekkulit, mbështetja nuk realizohet plotësisht nëse robi më parë nuk ndërmerr shkaqet, respektivisht nuk angazhohet personalisht për ta realizuar punën për të cilën lutet e kërkon ndihmë. Kjo është ajo që kërkon feja prej nesh. Pejgamberi ﷺ edhe pse kishte mbështetjen më të madhe në Allahun xh.sh., ndërmerrte shkaqet, angazhohej, punonte, e madje në luftëra vishte edhe parzmoret për tu mbrojtur nga armiku.

    Kur’ani na ka sjellë shembullin e Merjemes, përveç shembujve tjerë, se si duhet angazhuar madje edhe në rastet më të vështira qoftë edhe simbolikisht. Merjemja, e cila po bëhej gati ta lindte Isanë a.s., u urdhëruar ta shkundte trungun e hurmës, gjë që, si punë fizike, iu vjen rëndë edhe meshkujve, që simbolikisht të dihej se qe angazhuar.

    ﴿ وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ﴾

    Shkunde trungun e palmës, e do të pikin mbi ty hurmat e freskëta.” [Merjem: 25]

    Dijetari i madh, Shenkiti, duke komentuar këtë ajet ka thënë: “Allahu i madhëruar ka mundësi që t’i bënte hurmat të binin edhe pa e shkundur Merjemja trungun fare por e ka urdhëruar që t’i ndërmerr shkaqet e rënies së hurmave, pra ta shkund trungun. [4]

    Përfundim

    • Duaja është kërkim i ndihmës prej Allahut që askush dhe asgjë nuk mund ta sfidojë atë;
    • Tevekkuli është lidhja e zemrës për Allahun në dorën e të Cilit është çdo gjë,
    • Puna dhe angazhimi është përfillja e urdhrave të Allahut për realizimin e çështjeve të caktuara.

     

    Mbështetur në: Jazin Ganim “El-kavaid eth-thelathe fi muzaveleti umuri ed-dini ve ed-dunja” http://www.saaid.net/rasael/979.htm

    ——————————————————————-

    [1] Hadithin e shënojnë Ebu Davudi, Tirmidhiu dhe të tjerë.

    [2] Xhamiu el-ulum ve el-hikem, 1/225.

    [3] Mexhmu el-fetava ve err-rresail, 1/106.

    [4] Adva el-bejan, 4/183.

      PAVARËSIA MIRËSI PËR TË CILËN DUHET FALËNDERUAR

    PAVARËSIA MIRËSI PËR TË CILËN DUHET FALËNDERUAR

     

    12 shkurt 2021

     

    Rezymeja e Hutbes:

    1)      Liria si mirësi për të cilën duhet falënderuar

    2)      Rikthimi i stabilitetit dhe sigurisë si falënderim konkret ndaj Allahut xh.sh.  

    3)      Përgjegjësia individuale dhe shoqërore në ruajtjen e lirisë dhe jetësimin e objektivave të saj

     

    [Hyrja]

    Falënderimi i takon Allahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon Allahu s’ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s’ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s’ka hyjni tjetër përveç Allahut, i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.

     

    Besimtarë të nderuar!

    [Gëzimi për këtë ditë]

    17 shkurti është një datë që në historinë më të re të Kosovës shënon ngjarjen më madhështore të saj, pavarësinë. Pas dekadash okupimi e  privimi nga e drejta për të jetuar të lirë, deshi Zoti dhe ky popull fitoi lirinë. Nëse kihet parasysh e kaluara jonë e hidhur, vuajtjet, luftërat, masakrat..., atëherë nuk ka se si të mos na gëzojë kjo datë.

    وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللَّـهِ ۖ

    Çdo dhunti që keni është nga Allahu…” [En Nahl: 53]

    Në të vërtetë, kjo datë nuk paraqet vetëm moment gëzimi për ne, por edhe moment falënderimi. Kalimi nga një gjendje frike, siç është lufta, në një gjendje sigurie, siç është liria, duhet të jetë motiv për falënderim. Allahu xh.sh., ju ka premtuar besimtarëve, siç qëndron në Kur’an, në kaptinën Nur, ajeti 55, se nëse ata i përmbahen fjalës dhe fesë së Tij, si shpërblim, do tua largojë frikën dhe do tua sjell sigurinë. Andaj, para çdokujt, falënderuar qofsh o Allah për këtë mirësi të madhe ndaj nesh!

    Kjo datë nuk na thërret për falënderim vetëm ndaj Allahut xh.sh., por edhe ndaj vëllezërve dhe të gjithë atyre që qëndruan përkrah nesh në gjithë këtë rrugëtim të gjatë e të dhimbshëm. Falënderimi dhe mirënjohja janë etikë e besimtarit. Profeti Muhammed na ka mësuar se “ai që nuk falënderon njerëzit, nuk ka falënderuar as Allahun!

     

    [17 shkurti datë reflektimi]

    17 shkurti është edhe një datë reflektimi. Tani që kemi plotësuar dekadën e parë si shtet, sa duhet të na gëzojë fakti për largimin gjithnjë e më shumë nga e keqja, duhet të na brengosë edhe fakti se sa jemi duke punuar për jetësimin e botëkuptimeve të pavarësisë dhe lirisë. Pavarësimi është një moment, i cili në fakt hap një histori të re, me përgjegjësi e detyra të reja e të shumta, në fokus të të cilave është dinjiteti i qytetarit dhe mirëqenia e tij. Së këndejmi, 17 shkurti duhet të troket në ndërgjegjen tonë se sa kemi realizuar për gati pothuajse një dekadë e gjysmë këto domethënie dhe botëkuptime të pavarësisë, sa kemi punuar për rritjen e mirëqenies së qytetarëve, sa kemi arritur të funksionojmë si shtet. Shteti nuk mund të ec para përderisa drejtësia të mos e ketë në dorë timonin e tij. Ndryshe, festimi i kësaj date nuk do të ketë kuptim. Allahu, pas këtyre dhuntive që iu jep njerëzve, siç është pavarësia tani për ne, kërkon punë dhe energji për stabilizim të vendit e jo përçarje të tij. Thotë Allahu:

    الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ ۗ وَلِلَّـهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ

    “(Allahu ndihmon) Ata të cilët kur Ne u mundësojmë vendosjen në tokë, e falin namazin, japin zeqatin, urdhërojnë për të mirë dhe largojnë prej të keqes. Allahut i takon përfundimi i çështjeve.” [El Haxh: 41]

     

    [Përgjegjësia shoqërore]

    Kosova nuk është vetëm e politikanëve, ajo është e të gjithë qytetarëve të saj, dhe nisur nga këtu, përgjegjësitë për çuarjen para të saj, nuk janë vetëm të liderëve tanë. Secili qytetar duhet ta ndërgjegjësoje veten se, krahas të drejtave të tij, ai ka edhe obligime karshi shtetit. Secili prej nesh mund të bëj diç të mirë për vendin e vet.

    Kështu, të fillojmë të gjithë bashkë, të punojmë për vendin tonë, sepse, duke punuar kështu, ne kemi punuar për vetën tonë, për fëmijët tanë, për gjeneratat që do të vinë!

     

    O Zoti ynë, Zot i qiejve dhe tokës, bëje vendin tonë vend të sigurisë, paqes, mirëqenies dhe qetësisë e assesi mos e bë vend të trazirave, rrëmujës dhe dhunës!

     

     

      Dashuria për Pejgamberin a.s., dhe reflektimi i saj edukativ në jetën e besimtarit
    Dashuria për Pejgamberin a.s., dhe reflektimi i saj edukativ në jetën e besimtarit
    (Shkrim në revistën Dituria islame, nr. 361, f. 15-17)
     
    https://sedatislami.files.wordpress.com/2021/02/dashuria-per-pejgamberin-a.s.-dhe-reflektimi-i-saj-edukativ.pdf 

    VIDEOS / YOUTUBE
    Tre gjera per jete te lumtur Tri mekatet qe rrezikojne besimin Qe te na duan Allahu dhe i Derguari i Tij Tri aminet
    AUDIO / FOTO

    Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika
    bashkëkohore
    Opinione dhe
    reagime
    Studime dhe
    hulumtime
    Kontakt
      Akide Video Libra Ramazani   Opinione Fetare  
      Islam Audio Recensione librash Haxhi   Reagime Shkencore  
      Tefsir Foto            
      Hadith              
      Dave              
      Histori islame              
      Orientalizem              
      Kulture dhe civilizim              
      Avancim personal              
      Hutbe              
      Tregime              

    Të gjitha të drejtat e rezervuara - 2013