Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika bashkëkohore Opinione dhe reagime Studime dhe hulumtime Kontakt
  Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

 

Thirrjeve të autoriteteve për të qëndruar në shtëpi jo të gjithë i janë përgjigjur sa duhet. Tashmë na është bërë e qartë se mbrojtja nga virusi varet prej nesh: nëse i përmbahemi udhëzimeve për pastërti dhe qëndrim në shtëpi, mund ta kalojmë këtë sfidë me më pak pasoja. Ndryshe, shpërfillja e udhëzimeve duke mos u kujdesur për pastërtinë dhe duke dalë jashtë shtëpisë mund të na kushtojë shumë, jo si individë, por si shoqëri. Virusi mjafton ta godet një njeri e më pas të përhapet.

Këtë çështje pata dëshirë ta trajtojë edhe nga ana fetare. Dëmtimi i të tjerëve duke dëmtuar të tjerët më pas konsiderohet shpërfillje edhe e porosive fetare. Qëndrimi në shtëpi dhe largimi nga çdo gjë që mund t’i dëmtojë të tjerët është këshillë profetike. Madje, ajo trajtohet në një formë tejet interesante. Besimtari me etikë dhe moral të këtillë konsiderohet prej atyre që japin lëmoshë për vetveten.

Në hadithin e shënuar n koleksionet e Buhariut (2518) dhe Muslimi (84, teksti është i Muslimit) qëndron se Ebu Dherri r.a., e paskësh pyetur Muhammedin a.s.:

Cila vepër është më e mira?

Tha: Besimi në Allahun dhe xhihadi në rrugën e Tij!

Cilët skllevër janë më të mirët (për tu liruar)?

Tha: Ata që kanë çmimin më të shtrenjtë dhe që kanë vlerën më të madhe tek pronarët e tyre?

Po çfarë nëse nuk kam mundësi ta bëj këtë?- e pyeta.

Tha: Atëherë ndihmo një zejtar ose puno për dikë që nuk di të punojë!

O i Dërguari i Allahut, po çfarë nëse nuk kam mundësi për disa punë?- e pyeta.

Tha:  

تَكُفُّ شَرَّكَ عَنِ النَّاسِ فإنَّها صَدَقَةٌ مِنْكَ علَى نَفْسِكَ

Mos ju bëj keq njerëzve sepse kjo është lëmoshë e jotja për veten tënde.”

Pra, pamundësia për të bërë mirë, kërkon detyrimisht shmangien e çfarëdo veprimi që mund t’i dëmtojë njerëzit. Braktisja e të keqes të këtë hadith, siç kanë thënë dijetarët, nënkupton çdo të keqe fjalë apo vepër qoftë.

Përkthyer me gjuhën e gjendjes aktuale: Nëse nuk je jashtë në detyrë për të shëruar të prekurit ose për të kontribuar në parandalimin e kësaj sëmundje, atëherë kursejnë njerëzit nga të këqijat: mos dil, sepse dalja nuk të dëmton vetëm ty por edhe të tjerët.    

Siç kanë shpjeguar dijetarët, kjo është më e pakta që mund të bëjmë për shoqërinë, pra t’i kursejmë nga dëmtimi. Ndryshe, nëse i dëmton njerëzit, atëherë ti ngarkohesh me mëkate, dhe kështu e dëmton edhe veten tënde.

Allahu xh.sh., na mundësoftë ta kalojmë bashkërisht lehtë e më lehtë këtë fatkeqësi!

  NGRITJA E MORALIT NË KOHËN E PANDEMISË KORONA

NGRITJA E MORALIT NË KOHËN E PANDEMISË KORONA

 

Që nga fillimi i përhapjes së virusit korona, debatet rreth tij nuk kanë të ndalur. Forma se si ato zhvillohen dhe vëllimi i tyre i madh nuk është se nuk ndikojnë në popull. Përhapja e informacioneve të ndryshme rreth pandemisë ka pasojat e veta.  Nuk po flas për njerëz të pandërgjegjshëm që mund ta keqpërdorin situatën dhe të përfitojnë prej saj për të realizuar qëllimet e tyre personale, por për informacione që mund të jenë qëllimmira, të cilat, në një ose formë tjetër, mund të ndikojnë në përhapjen e pesimizmit dhe dëshpërimit në popull. Më konkretisht, përhapja e lajmeve se:

-          Nuk ka vaksinë dhe me gjasë nuk do të ketë,

-          për pasojë: virusi do të vazhdojë për kohë të gjatë,

-          nëse dobësohet në verë, kthehet në vjeshtë dhe në dimër,

-          virusi do të ndryshojë sistemin shoqëror,

-          virusi do të transformojë sistemin ekonomik,

-          do të na përcjellin edhe shumë e shumë viruse tjerë edhe më të vështirë se ky...

...ka efektet dhe pasojat e rënda psikike. Tashmë është thënë edhe nga ekspertët se, nëse vazhdohet me këtë trend, pasojat psikike mund të jenë më të mëdha se ato ekonomike.

Duke marrë shkas këtë, sot në këtë hutbe, do të flas për ngritjen e moralit  në kohë pandemie. Më saktë, pyetjeve:

1)      Si t’i trajtojmë sprovat?

2)      Si t’i trajtojmë lajmet dhe informacionet?

3)      Si ta ngrisim moralin?

4)      Si të veprojmë në kohë pandemie?

...do t’iu gjejmë përgjigjen, me lejen dhe ndihmën e Allahut xh.sh.!

 

1.       

Përgatitja psikike dhe fizike për sprovat

Në kuadër të sprovave janë edhe sëmundjet e ndryshme me të cilat ballafaqohen njerëzit, e më saktë edhe epidemitë. Në hadith të saktë, Pejgamberi a.s., na tregon se vigjilenca jonë karshi sëmundjeve kolektive duhet të jetë e madhe sepse çdo vit ato mund të ndodhin.  Imam Muslimi transmeton se Pejgamberi a.s., porosit për higjienë të vazhdueshme familjare duke shpjeguar se:

فإنَّ في السَّنَةِ يَوْمًا يَنْزِلُ فيه وباءٌ

“...në vit është një ditë në të cilën zbret epidemia.”

Siç shpjegon dijetari Lejth bin Sa’di, qysh atëherë ka qenë e përhapur në mesin e joarabëve se kjo epidemi përhapet në dhjetor.

Për ne si besimtar ky fakt nuk paraqet moment dëshpërimi. Paralajmërimi profetik është paralajmërim për kujdes dhe higjienë. Nëse ne kujdesemi, virusi mund të zbret por ne të mos prekemi prej tij.

2.       

Verifikimi i lajmeve

Krizat janë kohë e përshtatshme për njerëz të ligë për të përhapur dezinformata. Feja na mëson që fillimisht të bëjmë verifikimin e informacioneve e pastaj t’i përhapim ato (Kur’ani: Huxhurat: 6).

Verifikimi i lajmeve duhet të jetë edhe më i theksuar kur ato kanë efekte kolektive. Në këtë rast, duhet t’i drejtohemi autoriteteve dhe të mos veprojmë asgjë pa lejen e tyre. Ja çfarë na mëson Allahu xh.sh:

وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا

Kur t’u vijë atyre ndonjë lajm i rëndësishëm që i përket sigurisë ose frikës, ata e përhapin atë, por në qoftë se ata këtë lajm ia përcjellin Pejgamberit dhe parisë (bashkëpunëtorëve të afërm të tij) do të kuptonin prej tyre vetëm atë, që dëshirojnë ta marrin vesh. Sikur të mos ishte mirësia e Allahut dhe mëshira e Tij, përpos një numri të vogël, ju të gjithë do të ndiqnit djallin.” [Kur’ani: Nisa: 83]

3.       

Mbajtja e fshehtë e lajmeve që mund të kenë pasoja psikike për popullin

Nëse lajmet e këtilla kanë pasoja kolektive, atëherë autoritetet nuk duhet t’i publikojnë ato, por duhet t’i mbajnë fshehtë. Muhammedi a.s., u informua se një fis i hebrenjve kishte prishur marrëveshjen dhe se ishin bërë gati për luftim. Kërkoi nga shokët që ta verifikojnë lajmin dhe, në rast se ishte i vërtetë, t’ia tregonin me shenja, pra jo direkt, që në popull të mos përhapet frika e pasiguria.

4.       

Ngritja e moralit

-          Sprovat ndodhin por besimtarët janë të udhëzuar që t’i presin me durim. Në kaptinën Bekare (ajetet 155-157), kur flitet për sprovat me të cilat goditen njerëzit, Allahu na tregon se besimtarët i presin duke pasur mendim të mirë për Të; ata mbështeten në Allahun dhe Allahu i mëshirën e i udhëzon (Shihe dhe ajetin 51 nga kaptina Teube).

-          Përhapja e optimizmit. Pejgamberi a.s., ka thënë: “Mua më pëlqen fe’li (optimizmi)! E pyetën: Çfarë është fe’li? Tha: Fjala e mirë!” (Buhariu, nr: 5776)

Përmbyllje

Manuali profetik për sjellje dhe veprime në kohën e pandemisë

Porosia e fundit që dua tua përcjell është një hadith, në të cilin Muhammedi a.s., me pak fjalë na ofron një udhëzues se si të veprojmë në kohë të këtilla. Dikush e ka pyetur për shpëtimin në kohë të sprovave, ndërsa Pejgamberi a.s., ka dhënë këtë përgjigje:

أمسكْ عليك لسانَك ، وليسَعْك بيتُك ، وابكِ على خطيئتِك

“Kape gjuhën (mos fol), qëndro në shtëpi dhe qajë për mëkatin tënd!” [Tirmidhiu. Grada e hadithit: hasen.]

Këtë hadith e kanë interpretuar kështu:

Kape gjuhën tënde: mos përhap dezinformata.

Qëndro në shtëpi: kufizoje lëvizjen, mos dil pa nevojë.

Qajë për mëkatin tënd: bë dua dhe kërko falje tek Allahu sepse nëpërmjet përgjërimit, Allahu e largon të keqen

 

 

Bazuar në: Epidemia a është komplot? ( هل الوباءُ مؤامرةٌ؟) të Dr. Ahmed b. AbduRrahman el-Umer, të publikuar në www.dorar.net

  BAZAT E VLERËSIMIT TË NJERËZVE SIPAS FESË ISLAME
Njeriu është ndër krijesat më të veçuara të Allahut xh.sh.  Në Kur’anin famëmadh dhe në hadithet profetike na janë ofruar imazhe të këtij veçimi:
  • Allahu xh.sh., ka urdhëruar engjëj që në shenjë nderimi t’i përkulen Ademit a.s.  
  • E ka dalluar për intelekt  
  • Rrjedhimisht, e ka caktuar mëkëmbës në tokë , dhe 
  • Çdo gjë që është në qiej dhe tokë ia ka nënshtruar njeriut për të mirën e tij 
Ky veçim ekziston edhe brendapërbrenda llojit njerëzor. Pra, jo të gjithë njerëzit janë të njëjtë. Dallimet janë në dukje (ngjyrë), gjuhë, tradita, pozitë, etj. Disa njerëz janë të bardhë, të tjerët janë të verdhë, të tretit kuq, të katërtit  të zi. Disa janë të pasur e disa të varfër.  Por asnjë nga këto dallime nuk paraqet bazë të vlerësimit. Pra, nuk thuhet për dikë se është më i mirë se dikush vetëm pse ka ngjyrë të bardhë të lëkurës ndërsa tjetri ka ngjyrë të zezë, sikur që nuk mund tët huhet se dikush është i pavlerë vetëm pse nuk ka pasuri. Kriteret e vlerësimit të njerëzve tek Allahu xh.sh., fshihen në gjendjen tonë shpirtërore, vlerat jomateriale që posedojmë dhe atë që ofrojmë për të tjerët. Allahu xh.sh., thotë:

 يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّـهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ 

“O njerëz! Ne, me të vërtetë, u krijuam juve prej një mashkulli dhe një femre dhe u bëmë juve popuj dhe fise, për t’u njohur (në mes vete). Më i lavdërueshëm te Allahu është ai që i druan më së shumti Atij. Me të vërtetë, Allahu është i Plotëdijshëm dhe asgjë nuk i është e fshehtë Atij.” [Huxhurat: 13]
 
Pra, lidhja me Allahun është ajo që bën diferencimin, ajo që e ngrit dikë dhe e ulë dikë tjetër. Për këtë shkak, Muhammedi a.s., na kujton: “…Vëni re! Arabi nuk ka vlerë ndaj joarabit, e as joarabi ndaj arabit, sikur që nuk ka vlerë as i kuqi ndaj të ziut dhe as i ziu ndaj të kuqit, përveçse me devotshmëri.”  
Këtë të vërtetë e gjejmë praktikisht në Kur’anin famëmadh dhe në traditën e Pejgamberit tonë, Muhammedit a.s. Allahu xh.sh., ka përmendur rrëfimin e njeriut të urtë, Llukmanit, duke emërtuar madje edhe një kaptinë sipas emrit të tij, e i cili siç thonë komentuesit e Kur’anit, ishte skllav, dhe, për më tepër kishte pamje të shëmtuar. As pozita e tij prej skllavi dhe as dukja e tij prej të shëmtuari nuk e përjashtuan nga roli i tij në shoqëri. Urtësia e tij, respektivisht këshillat dhe porositë prej një prindi të përkushtuar dhe një besimtari të devotshëm, e përjetësuan. I këtillë ishte edhe Selman Farisiu. Ishte skllav dhe për më tepër, i huaj. Por, sakrifica e tij për besim, përkushtimi dhe sinqeriteti i treguar, e bën që, në shenjë nderimi, kur të tjerët mburreshin me prindërit e pasuritë e tyre, ai të mburrej me përkatësinë profetike. Selmani është prej nesh, familjes profetike! – thoshte Aliu r.a.  
Islami ka shkuare dhe më tej, duke konsideruar se çdo thirrje që bëhet mbi baza tjera është thirrje joislame. Pejgamberi a.s., ka thënë: 

إنَّ اللهَ أذْهبَ عنْكُمْ عُبِّيَّةَ الجاهليَّةِ وفخْرَها بالآباءِ ، إنَّما هوَ مُؤمِنٌ تقِيٌّ، أوْ فاجِرٌ شقِيٌّ، الناسُ كلُّهُمْ بَنو آدَمَ، وآدَمُ خُلِقَ من التُّرابِ
“...Allahu e ka larguar krenarinë e xhahilijetit dhe mburrjen me etërit. Njeriu o është besimtar i devotshëm, o mëkatar i mjerë. Njerëzit janë bijë të Ademit ndërsa Ademi është krijuar nga dheu...”   
Ka mbetur ta sqarojmë dhe një çështje me rëndësi. Një fakt shoqëror. Ne i shohim njerëzit se dallojnë natyrshëm nga njëri tjetri. Pra kështu i ka falur Zoti. Si ta interpretojmë këtë?
Allahu xh.sh., thotë në Kur’an:

 وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗ 
“...Ne kemi dalluar disa në shkallë më të lartë se të tjerët, që të shfrytëzojnë njëri-tjetrin për shërbime...” [Zuhruf: 32]

E për ‘ç’shërbime’ bëhet fjalë shpjegon Sejjid Kutbi: ‘...Shërbimet assesi nuk nënkuptojnë që njëri të jetë mbi tjetrin (dhunshëm), apo një klasë të jetë mbi tjetrën, apo një individ mbi tjetrin…Assesi! Kjo domethënie dhe ky botëkuptim nuk i shkon shtati fjalës së përjetshme hyjnore…Sshërbimet këtu janë reciproke, ngase i pasuri ka nevojë për punën e të varfrit dhe i varfëri ka nevojë për paratë e të pasurit. Ky dallim është i domosdoshëm për shkak të roleve të ndryshme që kërkohen për udhëheqjen në tokë. Sikur tërë njerëzit të ishin të njëjtë, jeta në këtë formë do të ishte e pamundur… 

Pra:

  1. Islami nuk dallon njerëzit mbi bazën e ngjyrës, gjuhës, vendit, prejardhjes, pasurisë, por
  2. Njerëzit i dallon mbi bazën e devotshmërisë
  3. Dallimet shoqërore shërbejnë për plotësim të roleve, jo të shtypjes së njëri tjetrit.
  Sprovat, urtësi dhe mësime

Falënderimi i takon Zotit të  botëve, Atë e madhëron dhe falënderon  çfarë ka tokë e në qiej , Atij i takon sundimi e Madhëria , vetëm Atij i përkulemi dhe vetëm prej Tij  falje e magfiret kërkojmë.

Salatet e selamet tona qofshin për më të mirin e njerëzisë ,Zotëriun e të gjitha krijesave, të dashurin e Perëndisë , Vulën e gjithë Pejgamberisë, hazreti Muhamed Mustafanë , familjen e tij të pastër e fisnike e shokët e tij besnik .

Të nderuar vëllezër besimtarë!

Është kjo xhumaja jonë e parë, pas një shkëputjeje kohore  prej dhjetë javësh, për shkak të rrezikut të shfaqur nga  virusi COVID-19 I cili arrit ne shkallë të pandemisë globale,   andaj  sot themi me gjithë shpirt e më zemër dhe me  gojën plot themi  elhamdulilah , falënderojmë Zotin fuqiplotë që na mundësoi t’i kthehemi shtëpive të Zotit dhe ti kthehemi normalitetit dalëngadalë .

Xhemat i nderuar!

Për ne, si besimtarë, sprovat kanë kuptim të veçantë. Ato janë momente reflektimi e vet llogaritje .

Allahu i madhëruar na ka paralajmëruar  në Kuranin fisnik se gjatë jetës tonë Zoti i plotfuqishëm  do të na vërë nëpër sprova nga me te ndryshmet, Ai na ka thënë:

“Gjithsesi do t’ju vëmë nëpër sprova me frikë e uri, me humbje të pasurisë e humbje jetësh dhe begative , por ti (o Muhamed )përgëzoji durimtarët.

Sprovat duhet të na shërbejnë si momente reflektimi, jo shkëputjeje e dëshpërimi Ne besimtarët, nuk guxojmë te humbim besimin në shpresën dhe ndihmën e Zotit pavarësisht sprovave dhe vështirësisë së tyre, sepse kemi bindjen e thelle ne fajlet e pejgamberit a.s i cili na mëson : se besimtari ne sprova e sëmundje

–           pastrohet nga mëkatet; dhe besojmë fuqishëm dhe pa asnjë mëdyshje ne fjalën e Zotit fuqiplotë i cili ne librin e tij Fisnik  Kuran na premton dhe fjala e Tij është Hak kur thotë ne Kuran ” se me të vërtetë pas vështirësisë vjen lehtësimi” dhe se pas përmirësimit vjen mirëqenia .

–           Këto dimensione fetare sprovën e shndërrojnë në moment reflektimi e përfitimi për besimtarin. Jo vetëm durimi  por edhe mundësitë për reflektim personal e familjar.

Allahu deshi që kjo sprovë e madhe të jetë në muajin e Ramazanit, agjërimi si ibadet ci lini na mëson sakrificën dhe solidaritetin ne rend të parë na kalit edhe me tepër durimin dhe qëndrueshmërinë, prandaj  ishte një lehtësim shumë i madh për ne që këtë sprovë ta kalojmë më lehtë përmes mësimeve dhe përfitimeve që na sjellë ramazan. Vlerësimet e pothuajse çdo besimtari se ‘Ramazan më të lehtë nuk kemi përjetuar që moti’ janë dëshmia më e mirë për mirësinë e Zotit gjatë kësaj sprove.

–           Pandemia nuk na ktheu në pikën zero por në rrënjë, në bazë, në vendin ku gjejmë prehjen shpirtërore më të madhe, në familje.

Ndonjëherë obligimet dhe dinamika e  jetës na pamundësojnë që t’i përkushtohemi familjes, kështu që kjo sprovë na kompensoi humbjen me dashurinë dhe ngrohtësinë familjare  sikur edhe Na ktheu tek përgjegjësia më e madhe shoqërore.

–           Kjo Sprovë na bëri më solidarë se kurrë më parë. Ndihmuam dhe ngushëlluam njëri-tjetrin me aq sa patëm mundësi. Kjo ka rëndësinë e vet pasi vepra e mirë dhe solidariteti  konsiderohet treguesi më i mirë  i kthimit kah Allahu, është tregues pendimi, dhe rrjedhimisht është shenjë e parë e largimit të sprovës.

Vëllezër të nderuar!

Kjo sprovë na ka dhënë edhe dy mësime, pa të cilat jeta shoqërore nuk mund të funksionojë natyrshëm. Është fjala për konceptin e lirisë së veprimit, i cili nuk është i pakufizuar. A nuk kemi me qindra shembuj se si virusi u shpërnda thjesht për shkak të shpërfilljes së përgjegjësisë. Nga perspektiva fetare, moskushtëzimi i lirive nënkupton ekspozimin e shoqërisë para shkatërrimit të përgjithshëm. Pejgamberi a.s., ka marrë shembull anijen, në të cilën, nëse i lihet mundësia dikujt të bëjë ndonjë vrimë në të, atëherë do të fundosen të gjithë. Me fjalë të tjera, nëse ne lejojmë njerëzit që, duke u mbështetur në liritë personale të veprojnë çfarë të duan, do të shkatërrohemi të gjithë.

Mësimi tjetër ka të bëjë me respektimin e autoriteteve. Po të mos respektonim masat e ndërmarra nga autoritetet tona fetare dhe ato shtetërore, gjendja do të ishte shumë më keq. Për këtë shkak, Kurani na mëson që qendrës vendimmarrëse t’i drejtohemi dhe ta respektojmë, veçmas në momente të vështira .

Të dashur vëllezër!

Ne ende jemi duke u ballafaquar me këtë sprovë dhe këtyre mësimeve që fillimisht kemi marrë prej saj duhet t’u kushtojmë rëndësi maksimale edhe më tej. Edhe më tej na duhet t’i respektojmë masat, t’u referohemi autoriteteve tona dhe të respektojmë vendimet e tyre, të tregojmë solidaritet e humanizëm, ta këshillojmë njëri-tjetrin dhe të urdhërojmë për të mirë e kundër së keqes.

Kështu, me ndihmën e Allahut xh.sh., do t’ia dalim!








-----------------------------

Hutbe e publikuar nga Kryesia e BIRK (https://bislame.net/sprovat-urtesi-dhe-mesime/)

  Urim me rastin e ardhjes së muajit të Ramazanit
Vëllezër dhe motra, 
 
Me rastin e ardhjes së muajit të bekuar të #Ramazanit, unë dhe familja ime ju urojmë që të keni agjërim të lehtë dhe të pranuar. Qofshin dyert e Xhennetit përherë të hapura për ne, qofshim përherë të ruajtur nga të ligat e të këqijat, qofshim përherë të mbuluar nga mëshira dhe mirësitë e Allahut! 
Lutjet në Ramazan janë të veçanta, me mundësi shumë më të madhe pranimi, andaj mos të harrojmë të lutemi që Allahu të na mbrojë neve dhe popullin tonë nga kjo fatkeqësi që na ka kapluar!
 
Sinqerisht, 
Dr. Sedat Islami

VIDEOS / YOUTUBE
Etika e duase Rendesia e duase Vlera e duase Duaja e Ademit a.s.
AUDIO / FOTO

Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika
bashkëkohore
Opinione dhe
reagime
Studime dhe
hulumtime
Kontakt
  Akide Video Libra Ramazani   Opinione Fetare  
  Islam Audio Recensione librash Haxhi   Reagime Shkencore  
  Tefsir Foto            
  Hadith              
  Dave              
  Histori islame              
  Orientalizem              
  Kulture dhe civilizim              
  Avancim personal              
  Hutbe              
  Tregime              

Të gjitha të drejtat e rezervuara - 2013