Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika bashkëkohore Opinione dhe reagime Studime dhe hulumtime Kontakt
  Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

 

Thirrjeve të autoriteteve për të qëndruar në shtëpi jo të gjithë i janë përgjigjur sa duhet. Tashmë na është bërë e qartë se mbrojtja nga virusi varet prej nesh: nëse i përmbahemi udhëzimeve për pastërti dhe qëndrim në shtëpi, mund ta kalojmë këtë sfidë me më pak pasoja. Ndryshe, shpërfillja e udhëzimeve duke mos u kujdesur për pastërtinë dhe duke dalë jashtë shtëpisë mund të na kushtojë shumë, jo si individë, por si shoqëri. Virusi mjafton ta godet një njeri e më pas të përhapet.

Këtë çështje pata dëshirë ta trajtojë edhe nga ana fetare. Dëmtimi i të tjerëve duke dëmtuar të tjerët më pas konsiderohet shpërfillje edhe e porosive fetare. Qëndrimi në shtëpi dhe largimi nga çdo gjë që mund t’i dëmtojë të tjerët është këshillë profetike. Madje, ajo trajtohet në një formë tejet interesante. Besimtari me etikë dhe moral të këtillë konsiderohet prej atyre që japin lëmoshë për vetveten.

Në hadithin e shënuar n koleksionet e Buhariut (2518) dhe Muslimi (84, teksti është i Muslimit) qëndron se Ebu Dherri r.a., e paskësh pyetur Muhammedin a.s.:

Cila vepër është më e mira?

Tha: Besimi në Allahun dhe xhihadi në rrugën e Tij!

Cilët skllevër janë më të mirët (për tu liruar)?

Tha: Ata që kanë çmimin më të shtrenjtë dhe që kanë vlerën më të madhe tek pronarët e tyre?

Po çfarë nëse nuk kam mundësi ta bëj këtë?- e pyeta.

Tha: Atëherë ndihmo një zejtar ose puno për dikë që nuk di të punojë!

O i Dërguari i Allahut, po çfarë nëse nuk kam mundësi për disa punë?- e pyeta.

Tha:  

تَكُفُّ شَرَّكَ عَنِ النَّاسِ فإنَّها صَدَقَةٌ مِنْكَ علَى نَفْسِكَ

Mos ju bëj keq njerëzve sepse kjo është lëmoshë e jotja për veten tënde.”

Pra, pamundësia për të bërë mirë, kërkon detyrimisht shmangien e çfarëdo veprimi që mund t’i dëmtojë njerëzit. Braktisja e të keqes të këtë hadith, siç kanë thënë dijetarët, nënkupton çdo të keqe fjalë apo vepër qoftë.

Përkthyer me gjuhën e gjendjes aktuale: Nëse nuk je jashtë në detyrë për të shëruar të prekurit ose për të kontribuar në parandalimin e kësaj sëmundje, atëherë kursejnë njerëzit nga të këqijat: mos dil, sepse dalja nuk të dëmton vetëm ty por edhe të tjerët.    

Siç kanë shpjeguar dijetarët, kjo është më e pakta që mund të bëjmë për shoqërinë, pra t’i kursejmë nga dëmtimi. Ndryshe, nëse i dëmton njerëzit, atëherë ti ngarkohesh me mëkate, dhe kështu e dëmton edhe veten tënde.

Allahu xh.sh., na mundësoftë ta kalojmë bashkërisht lehtë e më lehtë këtë fatkeqësi!

  TRE MËSIME NGA FESTA E KURBAN BAJRAMIT (Hutbeja 2021)
Të nderuar vëllezër besimtarë! Kurban Bajrami është njëra nga dy festat kryesore të myslimanëve. Në Kur’an dhe Sunnet[1] është quajtur dita e haxhit të madh, sigurisht për shkak të vlerës dhe rëndësisë që ka. Kurban Bajrami është një festë e cila bie në dhjetë ditët më të mira të vitit, vjen pas ditës së Arafatit, ditës e cila është festë në vete, është në muaj të shenjtë, dhe lidhet për kryerjen e një rituali fetar, haxhillëkut, që siç e dini është shtylla e pestë e fesë. Nga këtu, kjo festë nuk ka si të mos jetë gëzim për ne sikur që mësimet e saja nuk kanë si të mos jenë madhështore. Në këtë hutbe, nga mësime të shumta të kësaj feste, do të përzgjedhim vetëm tri, si më kryesoret, dhe të cilat na duhen sot, nesër dhe deri në vdekje. Vëllezër besimtarë! [Mësimi i parë: Ripërtëritja e lidhjes me Allahun xh.sh.] Mësimi i parë dhe absolutisht më i rëndësishëm që marrim nga kjo ditë e madhe ka të bëjë me Zotin, respektivisht me konceptin tonë për Zotin: Si e besojmë Zotin? Çfarë cilësish i përshkruajmë? Cili është mendimi ynë për Të? Siç e dini, feja jonë islame predikon monoteizëm të pastër. Allahun e besojmë si Një dhe të Vetëm, Absolut, të Cilit i përgjërohet gjithçka në amshim, që as nuk lind, as nuk është i lindur, dhe që askush nuk është i barabartë (a i krahasueshëm) me Atë![2] Ky koncept për Zotin manifestohet praktikisht në këtë ditë. Kryerja e ritualeve të haxhillëkut ndryshe nga periudha e injorancës, dhe therja e kurbanit për Zotin, janë demonstrim praktik i këtij besimi të pastër. Janë, me fjalë tjera, zbërthim në praktikë i motos islame: ﴿ قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎﴿١٦٢﴾‏ لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ ﴾‏ “Thuaj: “Në të vërtetë, namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime, i përkasin vetëm Allahut, Zotit të botëve. 163. Ai nuk ka asnjë ortak. Kështu jam urdhëruar dhe unë jam i pari që i nënshtrohem Atij”.” [En’amë: 162-163] Pra, festa e Kurban Bajramit na thërret që Allahun ta besojmë ashtu siç Ai kërkon: Një dhe i Vetëm, Absolut, larg përshkrimeve që i bëjnë idhujtarët. Na thërret po kështu që t’ia kushtojmë adhurimin me të gjitha format dhe mënyrat e tij: namaz, lutje, therje të kurbanit dhe çdo gjë tjetër. Kjo është ajo që e dallon këtë ditë. Kurban Bajrami është dita në të cilën njeriu çlirohet nga çdo gjë përveç Allahut xh.sh. Ky është mesazhi që kjo festë i përcjell vazhdimisht shpirtit, ky është virtyti që kjo festë dëshiron ta mbjell në shpirtrat tanë. Xhematlinj të nderuar! [Mësimi i dytë: Bukuritë e fesë] Mësimi i dytë që marrim nga kjo festë ka të bëjë me bukuritë dhe mirësitë e kësaj feje, prej të cilave do të veçoja vetëm sa për ilustrim: Përsosmërinë e fesë, shpërblimin për veprat, dhe barazinë. Në ditët e haxhit, Allahu xh.sh., shpalli ajetin përmbyllës të misionit të Pejgamberit Muhammed ﷺ: ﴿ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً ﴾ “… Sot përsosa për ju fenë tuaj, plotësova ndaj jush dhuntinë Time, zgjodha për ju Islamin fe…” [Maide: 3] Në këtë ajet, Allahu xh.sh., po na tregon se feja, të cilën e ka zgjedhur për ne, është e përsosur, e atillë që na shërben për udhëzim në çdo gjë që na duhet deri në amshim. Për këtë shkak, Pejgamberi Muhammed ﷺ në porositë e haxhit lamtumirës, mbajtjen për Kur’anit dhe Sunnetit e cilësoi si garanci të vetme të udhëzimit të drejtë: “Në mesin tuaj kam lënë dy gjëra, nëse iu përmbaheni, kurrë nuk do të devijoni: Kur’anin dhe Sunnetin!” Mirësi tjetër e fesë është shpërblimi i madh për veprat. Është ana ndoshta më joshëse dhe tërheqëse e fesë. Sado që njeriu të jetë mëkatar, shpresa në faljen e Allahut nuk duhet të shuhet. Haxhillëku, përfundimin e të cilit e shënon kjo festë, në fakt nënkupton pastrim të tërësishëm nga mëkatet. Pejgamberi Muhammed ﷺ ka thënë: “Kush kryen haxhillëkun në përputhje me rregullat, do të kthehet në shtëpi (i pastër nga mëkatet) sikur ditën kur e ka lindur nëna.” Pastrimi nga mëkatet është plotësimi i dhuntisë së Allahut ndaj nesh. Një mirësi tjetër e theksuar e fesë në këtë ditë është barazia islame dhe kriteri i vlerësimit të njerëzve. Veshja e ihramit nga të gjithë haxhilerët, pavarësisht racës, kombit, gjuhës, pozitës, nënkupton barazim fizik para Zotit. Me fjalë tjera, nuk janë rrobat, paratë, pozitat ato që na bëjnë më të mirë por është zemra, janë veprat dhe vlerat, është devotshmëria, siç thotë Allahu xh.sh: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ “…e s’ka dyshim se te Allahu më i ndershmi ndër ju është ai që më tepër është ruajtur (këqijat)…” [Huxhurat, 13] Vëllezër të nderuar! [Mësimi i tretë: Aspekti solidar në Islam] E keni vënë re se si Islami dy festat kryesore i ka lidhur edhe me detyrime materiale: Fitër Bajramin me sadakanë e fitrit ndërsa Kurban Bajramin me therjen e kurbanit. Cila është urtësia? Nëse i kthehemi Kur’ani, do të mësojmë se Allahu xh.sh., nuk ka nevojë për mish dhe as për gjak dhe asgjë nga këto nuk arrijnë tek Ai. لَن يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا وَلَكِن يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنكُمْ “Tek Allahu nuk arrin as mishi e as gjaku i tyre, por te Ai arrin bindja juaj…” [Haxh, 37] Atëherë, pse ta therim kurbanin? Cila është urtësia? Duke qenë se kjo festë është shoqërore, atëherë askush prej shoqërisë në këtë ditë nuk duhet të ndihet i privuar. Bëhemi bashkë dhe ndajmë me njëri-tjetrin të mirat që na i ka dhënë Allahu xh.sh., për ta dëshmuar vëllazërinë fetare por edhe për ta përjetuar festën bashkërisht. Si vëllezër që jemi, duhet ta perceptojmë njëri-tjetrin si një trup i vetëm, mu ashtu siç na ka mësuar Muhammedi ﷺ. Kjo ndodhë vetëm kur interesohemi për njëri-tjetrin dhe ndajmë bashkërisht gëzimin dhe hallet. Pra, nuk bëhet fjalë thjesht për ndihmë materiale por për vëllazëri, për harmoni, për shkrirje në njëri-tjetrin. Muhammedi ﷺ na ka mësuar se ne nuk mund të besojmë plotësisht përderisa nuk e përjetojmë këtë lidhje në këtë nivel, përderisa nuk ia dum njëri-tjetrit atë që duam për vete. Mu për këtë shkak, Muhammedi ﷺ ka përzgjedhur që në këto ditë t’i shpallë luftë të hapur çdo gjëje që i jep trajtë tjetër këtyre raporteve, me theks të veçantë kamatës dhe fajdesë. Të dashur vëllezër! [Përmbyllje] Këto tre mësime që përfituam nga kjo festë madhështore janë mësime jetësore. Ato na duhen gjithmonë por më së shumti në kohë sprovash e fatkeqësish. Tani që jemi duke u ballafaquar ende me pandeminë covid-19, këto mësime duhet të jenë më të theksuara dhe më të pranishme në jetën tonë. Me besimin në Zot, me respektimin e ligjit të Zotit, dhe me solidaritetin me njëri-tjetrin tejkalojmë çdo vështirësi. Këto tri tipare janë ato që dallojnë ende shoqërinë tonë. Edhe pse jemi në këtë situatë të vështirë, populli ynë ka dëshmuar se është ndër popujt më solidarë në botë për të mos thënë më solidari. Të vazhdojmë t’i qëndrojmë pranë njëri-tjetrit sepse kështu na qëndron pranë edhe Allahu xh.sh. Allahun e lus që çdo adhurim, lutje, sakrificë dhe punë të hajrit që kemi bërë të na i pranojë. E lus po kështu që këto ditë festive të jenë gëzim, paqe, mirësi e shëndet për të gjithë ne! Urime festa të gjithëve! [1] Shih: Kur’ani: Teube, 3. Shih hadithin e Ibën Omerit r.a., në Sunenin e Ebu Davudit, nr. 1945. [2] Shih: Kur’ani: Ihlas, 1-4.
  Dita e Arafatit – urtësia, vlera, duaja
https://sedatislami.files.wordpress.com/2021/07/dita-e-arafatit-urtesia-vlera-duaja.pdf
  PËRGJEGJËSIA INDIVIDUALE DHE KOLEKTIVE NË EDUKIMIN E FËMIJËVE
HYRJE Edukimi i fëmijëve është bërë një temë e cila duhet trajtohet me prioritet për arsye të shumta. Jo thjesht përgjegjësia që kemi individualisht si prindër por edhe si shoqëri. Fenomenet negative në mesin e fëmijëve janë duke u shtuar dita-ditës dhe në qoftë se ne nuk organizohemi në nivel shoqëror për t’i luftuar ato, atëherë të gjithë ne, në një ose formë tjetër, do t’i vuajmë pasojat e tyre, për shkak të shpërfilljes së përgjegjësisë. Së këndejmi, hutbeja që do ta mbajmë sot vjen me mesazhin për tu kujdesur për edukimin e fëmijëve tanë, si një “marsh” kundër këtyre fenomeneve që po prekin fëmijët tanë, por edhe me thirrjen për institucionet tona që të bashkërendojmë forcat për të shpëtuar fëmijët tanë nga dukuritë negative. FËMIJËT STOLI E KËSAJ JETE Dashuria për fëmijët është natyrshmëri tek njeriu. Secili njeri dëshiron të ketë fëmijë. Fëmijët janë gëzim dhe kënaqësi, janë stoli e jetës së kësaj bote (Kur’ani: Kehf, 46). Kjo ka bërë që edhe të Dërguarit e Allahut (paqja qoftë mbi ta!) të shfaqin dëshirë e dashuri për fëmijët. Pejgamberi Zekerija a.s., qe lutur: ﴿ وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ ﴾‏ “(Përkujto) Edhe Zekirijanë kur e luti Zotin e vet: "Zoti im, mos më lë të vetmuar se Ti je më i miri trashëgues (pas çdokujt).” [Kur’ani: Enbija, 89] EDUKIMI I FËMIJËVE KËRKESË DHE DETYRIM HYJNOR Por, feja, krahas kësaj, ka kërkuar që fëmijët të jenë edhe përgjegjësi. Nëse fëmijët janë dhuratë, atëherë përkujdesja për këtë dhuratë është detyrë e secilit prind. Kjo edhe për shkak të rolit të pazëvendësueshëm që ka prindi në edukimin e fëmijës së vet. Roli i prindit, siç na mëson Pejgamberi Muhammed a.s., është vendimtar në përcaktimin e rrugës së fëmijës se çfarë rruge do ta trasojë . Pra, konstruktin moral të fëmijëve e dizajnojnë prindërit. Bazuar në këtë, Kur’ani na urdhëron që të kujdesemi për familjen: ﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ﴾‏ “O ju që besuat, ruajeni veten dhe familjen tuaj prej një zjarri, lëndë djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët...” [Kur’ani: Tahrim, 6] Këtë përgjegjësi në edukimin e fëmijëve na e kujton edhe Pejgamberi Muhammed a.s., i cili thotë: “Të gjithë ju jeni kujdestarë dhe të gjithë ju do të përgjigjeni për ata që kanë qenë në përgjegjësinë tuaj.” [Hadithin e shënojnë Buhariu dhe Muslimi] Disa dijetarë, duke dashur të na kujtojnë obligimin e madh që kemi ndaj edukimit të fëmijëve, kanë thënë se Allahu do ta pyes në Ditën e Kiametit prindin për fëmijën para se ta pyes fëmijën për prindin. BASHKËPUNIMI NDËRINSTITUCIONAL PËR EDUKIMIN E FËMIJËVE Edukimi i fëmijëve nuk është thjesht përgjegjësi e prindërve. Është përgjegjësi edhe e shoqërisë, respektivisht institucioneve tona edukativo-arsimore. Fakti se kaq shumë dukuri negative ka kohëve të fundit në mesin e fëmijëve duhet të na alarmojë të gjithëve, duhet të na vë në lëvizje të gjithëve, duhet të na bëjë bashkë që të gjejmë zgjidhjet më të mira për këto dhe problemet e ngjashme që për bazë kanë edukimin. E kemi thënë sa e sa herë dhe nuk do të reshtim së thëni se zgjidhja më e mirë është edukimi fetar. Asgjë nuk mund ta zëvendësojë edukimin fetar ndërsa edukimi fetar i zëvendëson të gjitha. Çdo vonim në aprovimin e edukimit fetar në shkolla është me pasoja. Ndaj, le të jetë kjo një thirrje për institucionet tona qeverisëse që ta marrin në konsideratë futjen e lëndës fetare në shkolla. Le të jetë ky një marsh i yni kundër këtyre dukurive negative që po prekin fëmijët tanë!
  HUTBEJA E FITËR BAJRAMIT 2021
[Besimtarë të nderuar!] Sot po ndahemi nga një mik i shtrenjtë, nga një mysafir i çmuar, me të cilin për tridhjetë ditë me radhë ndoqëm një kurs ndryshimi shpirtëror, moral e fizik. Një kurs vetëdijesimi i cili na aftëson për jetë më të mirë shpirtërore, për sjellje më të mira me të tjerët, për kujdes më të madh ndaj shëndetit. Nga kjo perspektivë, ndarja me këtë mik është moment që na shkakton emocione të përziera: mërzitemi pse ndahemi prej tij, gëzohemi për përfundimin e tij me sukses, sepse kështu na mëson Allahu xh.sh., dhe i Dërguari i Tij. ﴿ قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴾‏ “Thuaj: “Me dhuntinë e Allahut dhe mëshirën e Tij – vetëm me këto le të gëzohen! Kjo është më mirë se ajo që grumbullojnë ata”.” [Junus: 58] Pra, sot i gëzohemi adhurimit, i gëzohemi përfundimit me sukses të një detyrimi madhështor fetar siç është agjërimi. Pejgamberi a.s., na ka treguar se ky moment është moment gëzimi për ne: “...Agjëruesi ka dy gëzime: gëzim kur të bëjë iftar (bajram) dhe gëzim kur ta takojë Allahun xh.sh....” [Buhariu: 1904; Muslimi: 1151.] [Të nderuar vëllezër besimtarë!] Ky është bajrami i parë që e falim që nga koha kur është shfaqur covidi-19. Vitin e kaluar, as bajramin e Ramazanit dhe as atë të Kurbanit, nuk patëm mundësi t’i falim në xhami. Sot, kur ndihemi pak më të lirë dhe na është dhënë mundësia të takohemi bashkë në xhami për ta falur këtë bajram, në radhë të parë duhet të shprehim falënderimin dhe konsideratën tonë për Allahun xh.sh., e pastaj për të gjithë ata që në një ose mënyrë tjetër kanë punuar dhe po punojnë që t’i kthehemi normalitetit sa më parë. [Të nderuar besimtarë!] Në çdo fatkeqësi fshihen mësime e urtësi. Kështu qëndron puna edhe me pandeminë covid-19. Ajo na ka dhënë mësime të mëdha dhe shumë të rëndësishme. Në radhë të parë na ka dhënë mësimin e shpresës, mësimin se pas vështirësisë vjen lehtësimi. Allahu xh.sh., thotë: ‎﴿ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ‎﴿٥﴾‏ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ‎ ﴾‏ “E, me të vërtetë, me vështirësi – arrihet në lehtësi, (5) me të vërtetë, me vështirësi – arrihet në lehtësi (lumturi)!” [Sherh: 5-6] Ishim të mbyllur totalisht, të shkëputur fizikisht nga njëri me tjetrin, me frikë e pasiguri, ndërsa sot kemi filluar ta shohim dritën në fund të tunelit më qartë se kurrë më parë. Fundi i kësaj pandemie me lejen e Allahut do të jetë shpejtë sepse kështu është ligji i Zotit ose thënë më mirë mëshira e Tij me ne! Pandemia na ka konfirmuar praktikisht një dimension të fesë, atë të bashkëveprimit të saj me ne dhe jetën tonë pavarësisht gjendjes a rrethanave. Në fakt është dhe dimension i madhështisë së kësaj feje, e cila nuk është e mbyllur, e ngurtë, por e gjallë, e lehtë, fe e cila na ofron zgjidhje për çdo problem të jetës sonë. ‎﴿ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ ۚ ﴾‏ “...dhe nuk ju ka bërë juve në fe kurrfarë vështirësie...” [Haxh: 78] Nëse na janë mbyllur xhamitë, e tërë toka e Allahut është xhami, kudo që falemi, e kemi kryer obligimin. Nëse na është pamundësuar falja në xhemat, jemi falur në shtëpi, sepse Allahu nuk e ngarkon robin përtej mundësive dhe se prej nesh kërkon të veprojmë vetëm aq sa kemi mundësi. Allahu xh.sh., thotë: ﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ ﴾ “Prandaj frikësojuni Allahut sa të mundeni,...” [Tegabun: 16] Siç kanë shpjeguar dijetarët myslimanë, Allahu xh.sh., zbatimin e urdhrave të Tij dhe shmangien nga ndalesat e ka lidhur me mundësi. Ky ajet na mëson se çdo detyrim që njeriu nuk mund ta përmbushë për shkak të pamundësisë bie. Njeriu e kryen atë që ka mundësi, siç na ka mësuar Pejgamberi a.s.: “Kur t’iu urdhërojë me diç, kryejeni sa të keni mundësi!” Mësim tjetër që kemi marrë nga pandemia është nevoja për njëri-tjetrin, respektivisht solidariteti moral dhe material ndërmjet nesh. Ky mësim në Ramazan vetëm sa është formësuar dhe përsosur. Besimtarët janë sikur një trup i cili funksionon si tërësi. Nëse një gjymtyrë e këtij trupi lëngon, lëngon i tërë trupi. Me fjalë tjera, mirëqenia dhe harmonia shoqërore arrihen vetëm atëherë kur ne, si pjesëtarë të kësaj shoqërie, shndërrohemi në një trup të vetëm, ia duam njëri-tjetrit atë që duam për vete dhe e urrejmë për njëri-tjetrin atë që e urrejmë për vete. “Besimtari për besimtarin është pasqyrë!” – thoshte Pejgamberi Muhammed a.s. Por jo vetëm solidariteti është mësim shoqëror që marrim nga pandemia. Është dhe kuptimi i lirisë së shprehjes dhe veprimit. Pandemia na ka mësuar se ndonjëherë liria e ndonjë individi mund të përbëjë rrezik për shoqërinë mbarë. Është pra ai kuptimi sipas të cilit e drejta e dikujt për të vepruar mbaron atje ku cenohet e drejta e tjetrit. Së këndejmi, pandemia është thirrje për tu kujdesur për interesin shoqëror, për mirëqenien e përgjithshme, për kolektivin, ndryshe, të gjithë mund të jemi viktima të kësaj “lirie.” Pejgamberi Muhammed a.s., e ka shpjeguar shumë bukur këtë çështje në një prej haditheve të tij, në të cilin, në formë figurative na tregon se sa rrezik të madh shoqëror paraqet lënia e njerëzve për të vepruar si të duan. Nu’man bin Beshiri r.a., përcjell se Pejgamberi a.s. ka thënë: “Shembulli i atij njeriu që nuk shkel urdhrat e Allahut në krahasim me ata që i cenojnë ato, është si shembulli i atyre të cilët hodhën short për vendet e tyre në anije: disa zunë vendet lart dhe disa zunë vendet poshtë. Kur këta të dytët (që ishin poshtë) kishin nevojë për ujë, duhet që të ngjiteshin lart për të sjellë ujë (dhe kjo i shqetësonte të tjerët), kështu që (menduan dhe) thanë: 'Të hapim një vrimë këtu në pjesën tonë të anijes (dhe të marrim ujë) duke mos i shqetësuar ata që janë sipër/ Kësisoj pra, në qoftë se njerëzit e pjesës së sipërme do t'i linin ata poshtë të lirë të bënin atë që donin, atëherë të gjithë do të shuheshin duke u mbytur, por, në qoftë se do t'i ndalonin ata, atëherë të dyja palët do të shpëtonin.” [Buhariu, 2493] [Të dashur dhe të respektuar besimtarë] Fakti se njeriu është shoqëror nga vet natyra nënkupton që jeta shoqërore duhet të udhëhiqet sipas një rendi dhe një ligji. Respektimi i ligjit nënkupton jetë dhe siguri për të gjithë. Ndryshe, pasojat mund t’i vuajmë të gjithë. Më lejoni të shprehem drejtpërdrejtë, respektimi i masave të parapara nga autoritetet tona duhet të vazhdojë, sepse vetëm kështu mund ta tejkalojmë këtë pandemi me sa më pak pasoja. Për fund, më lejoni që në emrin tim personal dhe në emër të Këshillit të Bashkësisë Islame në Vushtrri t’iu urojë festën e Fitër Bajramit, me lutjen që Zoti këtë festë ta shndërrojë në gëzim e lumturi për të gjithë ne. Festofshim bajramet tjerë të lirë në shëndet, mirëqenie e begati!
VIDEOS / YOUTUBE
Tre gjera per jete te lumtur Tri mekatet qe rrezikojne besimin Qe te na duan Allahu dhe i Derguari i Tij Tri aminet
AUDIO / FOTO

Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika
bashkëkohore
Opinione dhe
reagime
Studime dhe
hulumtime
Kontakt
  Akide Video Libra Ramazani   Opinione Fetare  
  Islam Audio Recensione librash Haxhi   Reagime Shkencore  
  Tefsir Foto            
  Hadith              
  Dave              
  Histori islame              
  Orientalizem              
  Kulture dhe civilizim              
  Avancim personal              
  Hutbe              
  Tregime              

Të gjitha të drejtat e rezervuara - 2013