Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika bashkëkohore Opinione dhe reagime Studime dhe hulumtime Kontakt
  Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

Rri n’shpi, mos i dëmto të tjerët

 

Thirrjeve të autoriteteve për të qëndruar në shtëpi jo të gjithë i janë përgjigjur sa duhet. Tashmë na është bërë e qartë se mbrojtja nga virusi varet prej nesh: nëse i përmbahemi udhëzimeve për pastërti dhe qëndrim në shtëpi, mund ta kalojmë këtë sfidë me më pak pasoja. Ndryshe, shpërfillja e udhëzimeve duke mos u kujdesur për pastërtinë dhe duke dalë jashtë shtëpisë mund të na kushtojë shumë, jo si individë, por si shoqëri. Virusi mjafton ta godet një njeri e më pas të përhapet.

Këtë çështje pata dëshirë ta trajtojë edhe nga ana fetare. Dëmtimi i të tjerëve duke dëmtuar të tjerët më pas konsiderohet shpërfillje edhe e porosive fetare. Qëndrimi në shtëpi dhe largimi nga çdo gjë që mund t’i dëmtojë të tjerët është këshillë profetike. Madje, ajo trajtohet në një formë tejet interesante. Besimtari me etikë dhe moral të këtillë konsiderohet prej atyre që japin lëmoshë për vetveten.

Në hadithin e shënuar n koleksionet e Buhariut (2518) dhe Muslimi (84, teksti është i Muslimit) qëndron se Ebu Dherri r.a., e paskësh pyetur Muhammedin a.s.:

Cila vepër është më e mira?

Tha: Besimi në Allahun dhe xhihadi në rrugën e Tij!

Cilët skllevër janë më të mirët (për tu liruar)?

Tha: Ata që kanë çmimin më të shtrenjtë dhe që kanë vlerën më të madhe tek pronarët e tyre?

Po çfarë nëse nuk kam mundësi ta bëj këtë?- e pyeta.

Tha: Atëherë ndihmo një zejtar ose puno për dikë që nuk di të punojë!

O i Dërguari i Allahut, po çfarë nëse nuk kam mundësi për disa punë?- e pyeta.

Tha:  

تَكُفُّ شَرَّكَ عَنِ النَّاسِ فإنَّها صَدَقَةٌ مِنْكَ علَى نَفْسِكَ

Mos ju bëj keq njerëzve sepse kjo është lëmoshë e jotja për veten tënde.”

Pra, pamundësia për të bërë mirë, kërkon detyrimisht shmangien e çfarëdo veprimi që mund t’i dëmtojë njerëzit. Braktisja e të keqes të këtë hadith, siç kanë thënë dijetarët, nënkupton çdo të keqe fjalë apo vepër qoftë.

Përkthyer me gjuhën e gjendjes aktuale: Nëse nuk je jashtë në detyrë për të shëruar të prekurit ose për të kontribuar në parandalimin e kësaj sëmundje, atëherë kursejnë njerëzit nga të këqijat: mos dil, sepse dalja nuk të dëmton vetëm ty por edhe të tjerët.    

Siç kanë shpjeguar dijetarët, kjo është më e pakta që mund të bëjmë për shoqërinë, pra t’i kursejmë nga dëmtimi. Ndryshe, nëse i dëmton njerëzit, atëherë ti ngarkohesh me mëkate, dhe kështu e dëmton edhe veten tënde.

Allahu xh.sh., na mundësoftë ta kalojmë bashkërisht lehtë e më lehtë këtë fatkeqësi!

  PAVARËSIA MIRËSI PËR TË CILËN DUHET FALËNDERUAR

PAVARËSIA MIRËSI PËR TË CILËN DUHET FALËNDERUAR

 

12 shkurt 2021

 

Rezymeja e Hutbes:

1)      Liria si mirësi për të cilën duhet falënderuar

2)      Rikthimi i stabilitetit dhe sigurisë si falënderim konkret ndaj Allahut xh.sh.  

3)      Përgjegjësia individuale dhe shoqërore në ruajtjen e lirisë dhe jetësimin e objektivave të saj

 

[Hyrja]

Falënderimi i takon Allahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon Allahu s’ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s’ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s’ka hyjni tjetër përveç Allahut, i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.

 

Besimtarë të nderuar!

[Gëzimi për këtë ditë]

17 shkurti është një datë që në historinë më të re të Kosovës shënon ngjarjen më madhështore të saj, pavarësinë. Pas dekadash okupimi e  privimi nga e drejta për të jetuar të lirë, deshi Zoti dhe ky popull fitoi lirinë. Nëse kihet parasysh e kaluara jonë e hidhur, vuajtjet, luftërat, masakrat..., atëherë nuk ka se si të mos na gëzojë kjo datë.

وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللَّـهِ ۖ

Çdo dhunti që keni është nga Allahu…” [En Nahl: 53]

Në të vërtetë, kjo datë nuk paraqet vetëm moment gëzimi për ne, por edhe moment falënderimi. Kalimi nga një gjendje frike, siç është lufta, në një gjendje sigurie, siç është liria, duhet të jetë motiv për falënderim. Allahu xh.sh., ju ka premtuar besimtarëve, siç qëndron në Kur’an, në kaptinën Nur, ajeti 55, se nëse ata i përmbahen fjalës dhe fesë së Tij, si shpërblim, do tua largojë frikën dhe do tua sjell sigurinë. Andaj, para çdokujt, falënderuar qofsh o Allah për këtë mirësi të madhe ndaj nesh!

Kjo datë nuk na thërret për falënderim vetëm ndaj Allahut xh.sh., por edhe ndaj vëllezërve dhe të gjithë atyre që qëndruan përkrah nesh në gjithë këtë rrugëtim të gjatë e të dhimbshëm. Falënderimi dhe mirënjohja janë etikë e besimtarit. Profeti Muhammed na ka mësuar se “ai që nuk falënderon njerëzit, nuk ka falënderuar as Allahun!

 

[17 shkurti datë reflektimi]

17 shkurti është edhe një datë reflektimi. Tani që kemi plotësuar dekadën e parë si shtet, sa duhet të na gëzojë fakti për largimin gjithnjë e më shumë nga e keqja, duhet të na brengosë edhe fakti se sa jemi duke punuar për jetësimin e botëkuptimeve të pavarësisë dhe lirisë. Pavarësimi është një moment, i cili në fakt hap një histori të re, me përgjegjësi e detyra të reja e të shumta, në fokus të të cilave është dinjiteti i qytetarit dhe mirëqenia e tij. Së këndejmi, 17 shkurti duhet të troket në ndërgjegjen tonë se sa kemi realizuar për gati pothuajse një dekadë e gjysmë këto domethënie dhe botëkuptime të pavarësisë, sa kemi punuar për rritjen e mirëqenies së qytetarëve, sa kemi arritur të funksionojmë si shtet. Shteti nuk mund të ec para përderisa drejtësia të mos e ketë në dorë timonin e tij. Ndryshe, festimi i kësaj date nuk do të ketë kuptim. Allahu, pas këtyre dhuntive që iu jep njerëzve, siç është pavarësia tani për ne, kërkon punë dhe energji për stabilizim të vendit e jo përçarje të tij. Thotë Allahu:

الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ ۗ وَلِلَّـهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ

“(Allahu ndihmon) Ata të cilët kur Ne u mundësojmë vendosjen në tokë, e falin namazin, japin zeqatin, urdhërojnë për të mirë dhe largojnë prej të keqes. Allahut i takon përfundimi i çështjeve.” [El Haxh: 41]

 

[Përgjegjësia shoqërore]

Kosova nuk është vetëm e politikanëve, ajo është e të gjithë qytetarëve të saj, dhe nisur nga këtu, përgjegjësitë për çuarjen para të saj, nuk janë vetëm të liderëve tanë. Secili qytetar duhet ta ndërgjegjësoje veten se, krahas të drejtave të tij, ai ka edhe obligime karshi shtetit. Secili prej nesh mund të bëj diç të mirë për vendin e vet.

Kështu, të fillojmë të gjithë bashkë, të punojmë për vendin tonë, sepse, duke punuar kështu, ne kemi punuar për vetën tonë, për fëmijët tanë, për gjeneratat që do të vinë!

 

O Zoti ynë, Zot i qiejve dhe tokës, bëje vendin tonë vend të sigurisë, paqes, mirëqenies dhe qetësisë e assesi mos e bë vend të trazirave, rrëmujës dhe dhunës!

 

 

  Dashuria për Pejgamberin a.s., dhe reflektimi i saj edukativ në jetën e besimtarit
Dashuria për Pejgamberin a.s., dhe reflektimi i saj edukativ në jetën e besimtarit
(Shkrim në revistën Dituria islame, nr. 361, f. 15-17)
 
https://sedatislami.files.wordpress.com/2021/02/dashuria-per-pejgamberin-a.s.-dhe-reflektimi-i-saj-edukativ.pdf 

  FENOMENI I DHUNËS TEK ADOLESHENTËT DHE TRAJTIMI I TIJ NGA PRIZMI FETAR

Hyrje

Ditëve të fundit jemi dëshmitarë të një sërë ngjarjesh që kanë tronditur shoqërinë mbarë. Fjala është për dhunën si fenomen tek adoleshentët. Nuk janë të rralla rastet kur fenomenet negative vërehen tek adoleshentët, mbase edhe për shkak të moshës së re që kanë dhe të papjekurisë për të marrë vendimet e duhura, por dhuna sikur kjo që pamë këto ditët e fundit dhe e cila rezultoi me viktima, është diçka për tu shqetësuar.

Nga perspektiva jonë fetare, konsiderojmë se shkak i këtij fenomeni dhe fenomeneve tjera është mungesa e edukimit të mirëfilltë, e me theks të veçantë mungesës së edukimit fetar, andaj, sot, para jush, të dashur vëllezër xhematlinj, do të prezantojmë rolin dhe rëndësinë që ka feja në edukim, si një hap konkret për ta luftuar këtë dukuri por edhe si një thirrje për autoritetet tona që t’i japin dritën jeshile edukimit fetar në shkolla sa më parë që të jetë e mundur, në mënyrë që këto fenomene të mos kenë këtë fuqi vrasëse.  

Përgjegjësia e prindërve

Si shkak kryesor i dhunës tek adoleshentët konsiderohet dhuna në familje. Keqtrajtimi fizik e moral i fëmijëve brenda në shtëpi reflekton në sjelljet e tyre jashtë shtëpisë. Ky fakt fajtor të parë të këtij fenomeni e nxjerrë prindin, respektivisht papërgjegjësinë e tij në edukimin e mirëfilltë të fëmijës. Këtu vjen në shprehje roli dhe rëndësia e edukimit fetar. Feja na mëson se fëmijët janë amanet andaj duhet kujdesur për ta. Allahu xh.sh., na mëson në Kur’an:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا

O ju që besoni! Ruani veten dhe familjet tuaja nga zjarri,…” [Tahrim: 6.]

Në koment të këtij ajeti, disa dijetarë kanë thënë: edukoni dhe mësoni!

Profeti Muhammed ﷺ na ka mësuar: “Ju të gjithë jeni barinj dhe të gjithë ju do të merreni në pyetje për tufën tuaj…” [Transmetim unanim]

Pra, prindi është në pozitën e udhëheqësit dhe, siç duhet të mbajë përgjegjësi një udhëheqës për veprimet e veta, ashtu duhet edhe një prind për menaxhimin me familjen dhe fëmijët.

Shkak tjetër: Edukimi material, e jo moral-shpirtëror

Edukimi për sjelljet është sikur ushqimi për shëndetin. Ashtu siç kequshqyerja dëmton, po kështu edhe keqedukimi dëmton. Pra, nuk kemi të bëjmë çdoherë me sjellje të vrazhdë. Ndonjëherë edhe butësia dhe mirësjellja por jo në vendin e duhur japin efektin negativ. Më qartë, në edukimin e fëmijëve sot më shumë i jepet rëndësi anës materiale: fitimit të pasurisë, shkollimit për ta zënë një pozitë apo vend pune të mirë, jo edukimit për të qenë më të virtytshëm, më të dinjitetshëm, më besimtarë, më të përmbajtur nga ndalesat. Ne ua kemi mësuar çmimet për këtë shkak fëmijët nuk dinë për vlera. Ata duan të fitojnë, jo të ndihmojnë. Duan të kenë shumë e më shumë, jo të kënaqen me atë që e kanë. Presioni që ndiejnë shpeshherë i bën të papërmbajtur, ua humb durimin, andaj edhe kemi zënka, fjalosje, konflikte të cilat ndonjëherë dinë të jenë edhe të vrazhda sikur këto që po marrin jetë. Kësisoj, nëse duam ta ndryshojmë këtë gjendje, na duhet ta ndryshojmë diskursin edukativ. Fëmijëve duhet tua mësojmë vlerat dhe virtytet para çdo gjëje, sepse kështu i përgatisim për çdo sfidë, për çdo gjendje, për çdo problem. Kjo është praktika se si profetët i kanë edukuar bijtë e tyre. Ja çfarë na mëson Kur’ani:

وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ * أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَهَكَ وَإِلَهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
Ibrahimi u rekomandoi këtë fëmijëve të tij, po edhe Jakubi: “O bijtë e mi! Allahu me të vërtetë ka zgjedhë për ju fenë e vërtetë, dhe mos vdisni ndryshe veçse duke qenë myslimanë!” A ishit ju prezent kur Jakubit iu afrua vdekja, dhe i pyeti të bijtë: “Kënd do ta adhuroni pas meje?” – Ata u përgjigjën: “Na do ta adhurojmë Zotin tënd (i cili është) edhe Zoti i baballarëve tu: Ibrahimit, Ismailit dhe Is’hakut, një Zotit të vetëm, dhe ne i bindemi vetëm Atij!”.” [Bekare: 132-133]

T’i edukosh për të qenë besimtarë të përkushtuar nënkupton t’i edukosh për të qenë qytetarë të ndershëm sepse, siç kanë shpjeguar dijetarët, devotshmëria nuk nënkupton vetëm përmbushjen e detyrave ndaj Allahut xh.sh., por edhe ndaj njerëzve.

Mungesa e përkujdesjes shoqërore

Dhuna tek adoleshentët shfaqet edhe kur ata ndihen inferiorë ose të lënë anash. Më shumë vërehet tek jetimët, të cilët, në mungesë të prindit/prindërve ndihen pothuajse të huaj. Për ta shfryrë mllefin bëjnë veprime të këtilla të dhunshme. Këtu qëndron arsyeja pse feja për jetimin parasheh kujdes material dhe moral. Jetimi duhet të ndjehet pjesë e shoqërisë, të afrohet, të integrohet, të përkrahet.  Ndryshe, keqtrajtimi fizik e emocional i jetimit është imazh i fetarisë së rreme. Allahu xh.sh., thotë:

أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿١﴾ فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ 

“A di ti për atë që e përgënjeshtron Ditën e llogarisë (e shpërblimit)? (1) E ai është, i cili ashpër i dëbon bonjakët.” [Maunë: 1-2]

Ky ajet, siç kanë përmendur komentuesit, bën fjalë për atë që nga vrazhdësia e zemrës e përbuz dhe anashkalon jetimin. Për të mos lejuar një gjë të tillë, Profeti Muhammed ﷺ ka shpjeguar se përkujdesja për jetimin është vepër e madhe, e cila besimtarit i dhuron si shpërblim shoqërimin e tij ﷺ në Xhenet.

Shkak i tretë: Kultura e prezantuar në media

Si shkak tjetër që çon në dhunë të të rinjve është edhe materiali kulturor që plasohet në media. Ato që janë antivlera prezantohen si vlera. Ajo që më së paku ka të bëjë me artin prezantohet si art. E bukura, e mira, e madhërishmja, janë art, por jo edhe zhveshja, lakuriqësia, drogat, armët…

Së këndejmi, këto gjëra ndikojnë në shfaqjen e sjelljeve dhe dukurive të këtilla devijuese. Për këtë shkak promotorët e shthurjes janë të kërcënuar me dënim nga Allahu xh.sh. 

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ 

“Ata, të cilët dëshirojnë që te besimtarët të përhapet amoraliteti, ata i pret dënim i dhembshëm në këtë dhe në botën tjetër. Allahu di (të fshehtat) e ju nuk e dini.” [Nur: 19]

Përfundim

Nëpërmjet trajtimit të shkaqeve të dukurisë së dhunës tek të rinjtë ne mund të perceptojmë edhe rëndësinë dhe rolin që feja luan në luftimin e kësaj dhe dukurive tjera devijante. Siç mund të shohim, është një thirrje për mobilizim të gjithmbarshëm: familje, rreth, shoqëri, andaj edhe nga kjo perspektivë vjen thirrja që edukimi fetar të futet në sistemin arsimor, sepse kështu do të kishim prindër më të përgjegjshëm, fëmijë më të edukuar, qytetarë më të ndershëm, shoqëri më të mirë. 


https://bislame.net/fenomeni-i-dhunes-tek-adoleshentet-dhe-trajtimi-i-tij-nga-prizmi-fetar/

  POROSI NGA KAPTINA KEHF

Hyrje

Prej porosive fetare për ditën e xhuma është dhe këndimi i kaptinës kehf. Kjo për shkak të mësimeve të shumta dhe të dobishme që posedon. Rëndësinë dhe efektin e këtyre mësimeve, Pejgamberi a.s., e përmbledh me pak fjalë:

من قرأ سورة الكهف في يوم الجمعة، أضاء له من النور ما بين الجمعتين

Kush e lexon kaptinën kehf në ditën e xhuma, ndërmjet dy xhumave do t’i bëhet dritë.” [Hadithin e shënojnë Bejhakiu dhe Hakimi ndërsa Albani e ka saktësuar në Sahih el-Xhami, nr. 6470.]

Siç kanë shpjeguar dijetarët, drita e përmendur në këtë hadith mund të jetë dritë abstrakte, pra synohet kuptimi alegorik i fjalës. Më saktë, kush e këndon kaptinën kehf, rruga do t’i ndriçohet dhe ai nuk do të mëkatojë. Mund të jetë edhe kuptimi i dytë, drita konkrete. Vështruar sipas mësimeve, kuptimi i parë duket më afër të vërtetës. Kjo edhe për faktin se drita (nuri) edhe në Kur’an [Bekare: 257] është simbol i udhëzimit dhe fesë së vërtetë. Ed’hem Sherkavi duke marrë parasysh këto mësime, shprehet: “Të gjitha shpellat janë të errëta përveç shpellës së Kur’anit.” Kehf në shqip d.t.th., shpellë, dhe mësimet e saja bëjnë që ajo të mos jetë thjesht e ndriçuar por edhe ndriçuese dhe orientuese në udhëtimin e jetës.

Marrë parasysh kohën (xhumaja e parë e vitit), mësimet e përzgjedhura kanë të bëjnë me:

1)     Rrezikun e perceptimit të gabuar për të mirën dhe të keqen

2)     Mëshirën e Allahut xh.sh., me mëkatarët

3)     Porosinë e Allahut xh.sh., që të mos e takojmë ndryshe vetëm se me besim e vepra të mira

4)     Rëndësinë e veprave të mira për botën e përtejme

Këto pika në fakt janë si shenja treguese të rrugës e cila na çon tek Allahu xh.sh.

Të fillojmë me shpjegimin e tyre.

1.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿١٠٣ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿١٠٤

Thuaj: “A doni t’ju lajmëroj juve për ata që më së shumti dëmtojnë me punët e veta, (103) për ata, përpjekja e të cilëve ka qenë e kotë në jetën e kësaj bote, e mendojnë se kanë punuar vepra të mira?” [Kehf: 103-104]

Këto ajete janë shpallur në periudhën mekkase dhe i janë drejtuar ekskluzivisht idhujtarëve dhe atyre që mohojnë Allahun xh.sh., por ato nuk përjashtojnë as ata që bëjnë vepra të rënda nga radhët e myslimanëve duke i menduar për të mira. Disa prej të parëve konsideronin se në to përfshiheshin edhe havarixhët – të rrebeluarit. Sido që të jetë, neve na intereson ajo që trajtohet si fenomen dhe mentalitet: bërja keq duke e menduar se janë duke bërë mirë.

Sa prej njerëzve bëjnë vepra të këqija të cilat nuk i marrin për të këqija. Për më keq, mundohen ta shpjegojnë dhe justifikojnë një haram, sikur nuk kanë pasur rrugë tjetër, sikur e kanë pasur patjetër ta bëjnë atë. Ose të ofrojnë ndonjë shpjegim që kinse i justifikon ata. P.sh., iu thua se ta festosh një festë joislame, është mëkat, sepse tek ne festat janë fe, dhe përvetësimi i një feste të huaj, veçmas me elemente fetare, është sikur të shtosh në fe, ndërsa të thonë: nuk e kemi festuar me atë qëllim, thjesht jemi tubuar, ua kemi bërë qejfin fëmijëve, jemi argëtuar....Kaq.

Pra, justifikime të kota, të cilat flasin në fakt për qëndrimin e tyre për ta festuar këtë festë. Këta harrojnë se këto vepra të gjitha janë të regjistruara dhe se në Ditën e Llogarisë, siç qëndron pikërisht në kaptinën kehf (ajeti 49), do të trishtohen kur të gjejnë se nuk ka ngelur asgjë pa u shënuar.

2.

Megjithëkëtë, nuk është fundi.

Mëshira e Allahut xh.sh., është e madhe. Një imazh i kësaj mëshire na është dhuruar pikërisht në kaptinën kehf. Allahu xh.sh., thotë:

وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ۖ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ ۚ ﴿٥٨﴾

E, Zoti yt është falës dhe mëshirues. Sikur t’i dënonte për atë që kanë bërë, Ai do t’ua shpejtonte dënimin (në këtë jetë)...” [Kehf: 58]

Pra, sikur Allahu xh.sh., të na dënonte menjëherë pas secilit mëkat që bëjmë, nuk do të mbetej njeri në tokë. Por jo, Allahu na afatizon, na jep mundësi që të pendohemi, që të kërkojmë falje, sepse pendimi i fshin mëkatet. Pendimi është ujë me të cilin lahet e kaluara. Pejgamberi a.s., ka thënë:

إنَّ صاحبَ الشمالِ ليرفعُ القلمَ ستّ ساعاتٍ عن العبدِ المسلمِ المخطىءِ ، فإن ندِم و استغفر اللهَ منها ألقاها ، وإلا كُتِبَتْ واحدةٌ

Meleku që qëndron në anën e majtë do ta ngre për gjashtë orë lapsin nga besimtari mëkatar, në mënyrë që nëse pendohet dhe kërkon falje tek Allahu, të mos ia shënojë, ndryshe, t’ia shënojë një mëkat të vetëm.” [Albani në Sahih el-Xhami, 2097, e konsideron hasen.]

التَّائبُ منَ الذَّنبِ كمَن لا ذَنبَ لَهُ

I penduari nga mëkati është sikur ai që nuk ka bërë mëkat fare.” .” [Albani në Sahih el-Xhami, 3008, e konsideron hasen.]

Ndryshe, nëse të është dhënë mundësia dhe nuk je penduar, nuk ke arsyetim para Allahut xh.sh.

3-4.

Për këtë shkak, porosia me të cilën përmbyllet kjo kaptinë, ka të bëjë me besimin dhe veprat e mira, me të cilat duhet ta takojmë Allahun xh.sh.

فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا ﴿١١٠﴾

“...Kush shpreson takimin me Zotin e vet, le të punojë vepër të mirë, dhe, le të mos i bëjë shok askënd në të adhuruarit e Zotit të vet!” [Kehf: 110]

Pra, kjo është porosia e Kur’anit, që ne të bëjmë vepra të mira dhe ta ruajmë besimin, sepse kjo është rrugë shpëtimi dhe shpërblimi. Besimi është identitet ndërsa vepra e mirë është mjet me të cilin udhëtohet për në Xhenet (shih kehf: 30-31; 107-108).

Përmbyllje

Këto këshilla janë përshkrim i rrugës për të shpëtuar nga fundi i hidhur i mëkatit, i cili mund të bëhet edhe duke e menduar për vepër të mirë. Besimi dhe vepra e mirë janë dy treguesit më të mëdhenj të të qenit në rrugën e drejtë, në rrugën që të çon në Xhennet, siç është shpjeguar edhe në kaptinën asr (ajeti 3).

VIDEOS / YOUTUBE
Etika e duase Rendesia e duase Vlera e duase Duaja e Ademit a.s.
AUDIO / FOTO

Biografia Artikuj Media Libraria Dosje Problematika
bashkëkohore
Opinione dhe
reagime
Studime dhe
hulumtime
Kontakt
  Akide Video Libra Ramazani   Opinione Fetare  
  Islam Audio Recensione librash Haxhi   Reagime Shkencore  
  Tefsir Foto            
  Hadith              
  Dave              
  Histori islame              
  Orientalizem              
  Kulture dhe civilizim              
  Avancim personal              
  Hutbe              
  Tregime              

Të gjitha të drejtat e rezervuara - 2013